E RIGEZOFTE KINEZI
U riktheva para pak ditësh pas një jave mungese se ndihesha/ hem e lodhur.
Tifozojë heshtjen, po mua ajo më mplekset me trishtimin e më duhet të rikthehem në privilegjin e rezervuar për mua,prej jush.Ndihem e tillë sepse e vlerësojë shumë ndalesën në fjalën e dikujt e kur ai është krijues është një adrenalinë që më pushtonë gjithë qënien.Më besoni aq sa besojë dhe unë kur rastësisht lexojë kopetent ose të vetquajtur të tillë që shajnë pa drojtje poezinë e publikuar në rrjetet sociale duke i emëruar budallallëqe ose bejte.Sigurisht ndodhë kjo po s’ka pse mos ndodhë në këtë platformë gjigande që afron teknologjia.Jam unë e si unë plotë që indinjohen nga këto fjalë se vëm gjithë seriozitetin në ç’publikojmë po duhet edhe të përkrahim kë dëshiron të kontribojë në letërsi nëse kësisojë e mendonë. Dëshironë të njohë njerëz të rinj, dëshironë t’ua dorëzojë krijimin e tij ashtu si ai o ajo e ka perceptuar, ka talent a jo, ka ambicje a jo, ka vlerë ajo që na afronë a jo- këto nuk kanë rëndësi.Ai ose ajo që dëshironë të njohë njerëz të rinjë, pse mos ndodhë , mjafton të jet korrektësia komunikuese brënda kufijve të jo koefidencës ..Sa për cilësinë krijuese është lexuesi ai që seleksionon për kohën e lirë kë të ndjekë, kë të dojë e sidomos kujt ti rezervojë pak prej kohës së tij të lirë.Asnjë nuk ka të drejtë të denigrojë asnjë.Këto rrjetet sociale kanë lindur për të lidhur jo për përçarje e helm.Po fjala përfundimtare për fatin e krijimtarisë nuk duhet tu besohet vetëm opinionit të kujt mendonë se ka të drejtën e vetos për të promovuar një autor amatorë si ata që përmënda më sipër duke hiporbelizuar ” talentin” .Këtë shpeshë e bën për përfitimin ekonomik që është sa human aq dhe i kuptueshëm, po të rezervohet disi duhet të jetë ligj i pashkruar..ligj i ndërgjegjes profesionale sepse kështu edukon brezat e rinj me gusto të kamufluar.Kjo është temë tejet e gjerë e unë nuk jam në gjëndje të marrë përsipër të indinjuarën letrare po dhe nuk e mbyllë.
Unë ju falenderojë për gjithësa mundeni kur më lexoni.Ju garantojë që është lumturi për mua e nuk rresht së falenderuari.Po veten time dot nuk e falenderojë.E qortova shumë po krahas saj lind gjithmonë qeshja.Qeshja e absurdit shpeshë di të zbavisë.E sidomos kur e trasmetojë atë të mijve që ca i shtojë , ca i ngjyros sipas çastit ..
Ja sot …Kisha vite e vite që nuk shkoja në dyqanet e kinezëve.Mbajë.mënd që kur më iku nga kjo jetë nëna ime më 2008 që bleva një palë këpucë sheshka të zeza për rrugë.
Shpeshë mallrat ei tyre lënë për të dëshiruar që e shoqëronë erë e rëndë.
Dje shkova për të blerë një mbrojtëse pulsi sepse kam dhimbje prej një infeksioni.Për mos e blerë në dyqanet sportive që kushtojnë shkova dhe me ndihmën e shitësit kinez që nuk din të flasin italisht dhe e gjeta.E pagova e ika.Në mbrëmje u kujtiva dhe hapa kutinë ta provoja.Ishte e madhe.Se dija që dhe ato kishin masa.Pash masën S , M dhe L.Imja ishte L.Mbylla kutinë e sot pas pune në drekë shkova te kinezi e ndërrova me të vetmen që ish të masës S.Se provova se do rifilloja punë.Pas pune që kishin kaluar 4 orë e hapa kutinë dhe pash që ishte bosh.
Mu kujtua im bir që më tha dy ditë më parë” O ma, duket sikur të kanë marrë në shënjë gë gjithë për ta futur në çmim” ngaqë javën tjetër parrukieri më mori 75€ për ngjyerje flokësh e jo të gjitha po vetëm rrënjët..Nejse!
Shkova sërish pas pune te kinezi.Ishte e shoqja.E sqarova.U çudita se kinezët janë shumë..mosbesues e si dridhet qerpiku fare para fitimit dhe në pak qindarka.Më besojë .I thash po marr diçka tjetër me atë çmim.Mora një babagjysh të vitit të ri t’ja dhurojë një fëmije gjiton që e adhurojë.
Pas darke u kujtova që e kisha në çantë akoma e shkova ta merrja…po pse e gjeta do thoni ju?
E kisha harruar mbi banak..
Ta rigëzojë kinezi.
E meriton me kliente të tillë, vetëm tim biri nuk do ia tregojë…..
