Bota le të flasë.
se jam shqiptar me zemër uragani,
loti mallit më djeg në shpirt,
kur larg saj qëndroj nga halli.
E dua Shqipërinë pa pseudo-gazetarë,
me diploma xhepave të zotët s’janë,
lajme kuturu nga gjithë bota mbaré,
kur s’njohin dhe artistët, e vendit që kanë.
E dua Shqipërinë, të gjithë grushtë-bashkuar,
se feja e shqiptarit është shqiptaria,
me syrin shqiponje gjithe bijtë e saj,
ballë lartë ecin, nga krenaria!
E dua Shqipërinë, me rend e qetesi
pa drogë e vrasje të mos drithërohem,
e dua të bukur, plot gjalleri, e për të, si shqiptare të betohem!
S’besoj se kërkova shume nga ju,
që sot në dorë Shqipërinë e keni,
po nese doni, të jetoni kështu, belanë nga ne, gjithmon do gjeni!
Si shqiponje, krahë hapur dua të fluturoj,
pranë saj me mall, për të arrirë,
shumë vite kaluan, rrugëve s’duroj,
dhe vendit të huaj, s’po i them lamtumirë!
L. K. Mema
VEÇ ZËMRËN S’E SHES
do gjeni historira, të kohës pafund
mos shihni vec për paragjykime,
s’e vargjet dhe fjalët, i rreshtova me mund.
Ndër vite respektoni, c’do fjalë të thënë
si gurë të c’muar i mblodha ti dhuroja
e nëse mënjanë,mendoni për ti lënë
vec në zjarrë e në rrugë, s’do doja ti shikoja.
Aty she’s falur, dashurinë e pafund
që fitoj plot miq dhe kur koha ftohet
durimin sa here dhe kur s’mund
vec zëmrën, kurreeeee se ajo askund s’fitohet.
L. Kurti(Mema)
