SYTHI MËMËS MË S’I BINDET
Sythi mëmës më s’i bindet,
mes çukutjesh në padurim,
rreze-brishta pran i gjindet,
shpirt i fjetur në shpërthim…
Cohë e Dimrit shkarravitur,
ujë i ndenjur nis të gjerbojë,
arom lindje shkreh papritur,
koh e gjumit Shkurtit shkojë…
Gjonxhet plasur mbi syprinë,
puthur valësh seç hargalisen,
pret foleja zogjt prap t’i vijnë,
turma resh majash degdisen…
Sythi mëmës më s’i bindet,
mllefin mbledhur,zbrazur ka,
rreze-brishta pran i gjindet,
sharm Pranvere…e jo shaka…
Luan Sheshi: 13 shkurt 2022…
“”””””””””””””””””””””””””””””
HËNA TI DHE ZOGJTË PËRTEJ…
Syri i Hënës i porsaçelur,
në një qoshe rri menduar,
kokën lart ti ashtu ngelur,
zogjtë përtej të kan hetuar…
Askërkën s’ke rreth e qark,
Hëna,ti…dhe zogjtë përtej,
rob vetmie ngelur në thark,
gjurmë malli gjithkund gjej…
Luim ëndërrash arratisur,
papushim rrjedhës rendur,
tok të tre…udhësh betisur,
fill pas jush agimi çmendur…
Syri i Hënës i porsaçelur,
të vështron plot kërshëri,
kokën lart ti ashtu ngelur,
kur do kthehesh…nuk e di…
Luan Sheshi: 12 shkurt 2022…
“””””””””””””””””””””””””””””””””
NJË BRENGË MË PAK…
Grusht mundimesh zën në lak,
aspak keq,një brengë më pak…
Mali borën shkund i mërzitur,
udhë rrjedha ndërron papritur…
Nëpër fusha me nxit vjen era,
plagë të Dimrit lëpin Pranvera…
Krimbi mollën bluan ngadalë,
dallga hovin plot zhurm e fjalë…
Qan dhe qesh muzgu në hije,
krahë plagosur shtegëtari bie…
Lindja-vdekja sinoresh ndarë,
mjergullës rrezja vetullën çarë…
Ishilli sytë drejt Tokës hedhur,
lum kujtimesh gjoksit derdhur…
Grusht mundimesh zën në lak,
aspak keq,një brengë më pak…
