Kjo faqe eshte pregaditur nga pena brilante e z.
Luan Shmilli
Itali,
108 vjeçarja, Fiorina, ka mposhtur koronavirus, bën vaksinën…
“Jeta në ajër të pastër, jo në qytet, por në mal, pa vese duhani, pa pije alkolike, përditë freski uji nga mali, pak kopësht shtëpiak, pak lagështi shtëpia, shumë ushqim fruta perime, nga dora ime, janë vitet e mija pa shkuar asnjëherë në spital!
Virusin e sulmoj me hudher, specka djegëse pak kafe dhe ushqim bio…”
Dhe shton 108 vjeçarja: “për cdo rrezik, që mund të më sjell mosha, po bëj dhe vaksinën…”
“””””””””””””””””””””
Prof. Francisco Villar
-Georgiev, gjen popullin indoeuropian që ka sostrat, (shtresëzim) Pellazgjik-
Rrëzohen pothuaj gjithë akademikët shqiptarë…që rendën karpateve sllave dhe tezës gjermanike, duke mohuar Pellazget!
Indoeuropei dhe origjinat e Europës.
Pjesa e 21.
(…)” Disa nga këta kërkues; parësor Georgiev, besojnë se shumë nga provat të sostratit grek, që janë dhe të ligjesive fonetike të gjuhëve të njohura indoeuropiane mundet nuk kanë një etimologji indoeuropiane, përkundrazi, mundet të kenë, nese punohej me një kompleks të ri të ndryshimeve fonetike. Për shembull, “torre” ( kështjellë) mund të prejrrjedh nga *bbrgh- “e ngritur”, ( shikoni me vëmendje, qetësisht si në shqip, *”bbrgh-, përafron me breg…masë toke, terreni e ngritur, fare pranë konceptit kështjellë, term pellazgjik, bbrgh, i padyshimtë, zbulojmë një fjalë tjetër pellazgjike, bbrgh- breg sot, ka dimension historik kohën pellazgjike, dimension shtrirje- Ahhiyawa, Greqia e sotme, Shqiperia, Kosova, Maqedonia e më gjerë, mendimi im ky, në kllapa, L.Shmilli) si në gjermanisht burg…dhe në gjuhën kelte briga.
( *bbrgh – fjalë e stërlashtë pellazgjike, që Villar nuk e thotë, pellazgjike, e në shqip dallohet, si ” breg”, e shfaqet më vonë,- burg, në gjermanisht si dhe “briga” në gjuha kelte…Fjala tregon se ka një etimologji të hershme përcaktuese, që Georgiev, nuk e dallon pellazgjike, as Villar, por të dy përcaktojnë gabimisht, sipas meje, fjalë greke, – në fakt, është e zonës Ahhiyawa, -Ahhiyawa- popujt e Detit, Pellazgët, prof. Eric H.Cline, libri,” 1177 para K”.)
Vazhdon Villar:
“Kjo rrënjë, me ligjësitë fonetike të greqishtes ( pra glutologet e mirnjohur, nuk i ndahen greqishtes që vet pranojnë është mbishtresëzim (substrat) tepër i vonë 2000-1800 para K. kur pellazgjishtja -popujt e detit-, përcaktohen 4000-3000 vjet, para.K. qyteti GURNI dhe sot aktual, në Kretë, prof. Mario Attilio Levi, analizuar në funksionin leksikor gramatikor, pellazgjik prej meje, në postimet e mëparshme, shënimi në kllapa L.Shmilli) në greqisht do të kish dhënë /prakh-/ në latinisht /forg-/ në sanskrite /brh-/, në atë Armene /barj-/, etj. Por, nëse supozojmë ekzistencën e një tjetër gjuhe të re europiane, që mund të ketë, 1- dissimilazione ( shpërngjasim) të “aspirate” (frymëtimit) si në sanskrite ose në greqisht; 2- rotaçizëm bashkëtingëllor, si në gjuhën Armene; 3- theksim të zanoreve në /u/ si në gjermanisht, rezultantja do të ishte, *bbrgh- > *brgh- > prg-> purg…si në greqisht..
Këto ligjësi fonetike verefikohen në pjesën më të madhe të fjalëve të sostratit gjer atëherë pa etimologji. Nga *dhmbb- që e mban fonetika greke / talph-/ si në “tomba” (varr) e me atë të kësaj gjuhe indoeuropiane, me sostrat /tumb-/, si në “tomba” ( varr); prej “dhembb ( varr dhe dhembb, kanë, gjithsesi, në lidhje ndrëvarësore, në shqipen e sotme, -dhimbjen- njeriun që iku në varr mendimi im, L.Shmilli) në sanskrito “dabbati” ( shkatërrim) dhe sostrati grek me të njëjtin sinjifikacion; nga *bbundb- në greqisht, “fund, bazë”, dhe sostrat “fondo di una stoviglia” ( fundi i një larse pjatash) etj…
Lista e plotë e fenomeneve fonetike të inventarit të Georgiev për këtë gjuhë indoeuropiane, të sostratit është kjo vijshmëri: 1) zanoret ( vocali) a/o, konfuze, 2)zanoret që japin alternancë rezultatesh me /i/ dhe me /u/; 3) rotacione bashktingëlloresh identike tek ajo armene, (/*d/ > /t/; /*dh/, > /*d/ dhe, /t/ > /th/: nga këtu, aspekti historik i indoeuropianit (edhe preindoeuropian, pra pellazgjik, L.Shmilli, shtjelluar në pjesën 20) *-nt- sikurse -nth- në toponimet; 4) trajtimi satem i velarëve, labiovelarëve, ( prapaqellzorëve, buzoprapaqellzorëve); 5) shpërpjestimeve të frymëtorëve në epokën e parakohshme ( pellazgjike, ose preindoeuropiane) tek “rotacizmi”.
Georgiev e quan popullin indoeuropian përgjegjës të këtyre fjalëve me sostrat PELLAZGJIK.”
( Duhet thënë se këtu groposen jo vetem prestudjuesit deformacionistë të tezës pellazgjike, fillo me adhuruesin e akademikëve shqiptarë Kreshmer, që i tërhoqi drejt karpateve sllave dhe tezës gjermanike, prof.Çabej, Demiraj, Buda, Pollo e gjer prof.e arkeologjisë N.Ceka, apo më të riun A.Vehbiu, që nuk panë qytetet që flasin shqip, 3000 vjet e më tej, në Kretë, por as ata që i quajtën drejtësisht, si qytete pellazgjike, fillo me fenomenalët, prof.Mario Attilio Levi, apo prof.Gustave Glotz që dhe analizojnë qytetin Gurni pa ditur gjuhën shqipe…se, me siguri, do kishin përcaktuar kujt gjuhe i përket etimologjia që dhe sot flitet si toponim qyteti, në Kretë, Gurni!)…
Vijon…
Përgatiti dhe përktheu, L.Shmilli,
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
Në vend të një hetimi publicistik:
-Lubonja, deklarata shock në TV-të ideologjiko-partiake të Tiranës…alias, tek Baton Haxhiu ( i Qamilit) :
“Enver Hoxha, më ka thënë vet Ramiz Alia, e dobësoi Partinë!…”
Alia, që në luftën çlirimtare, sidomos në Berat, por dhe pas ikjes fshehtas nga Moska, me tren, drejt Austrisë e përfunduar në Itali, ku i prisnin të tre drejtuesit e lartë shqiptarë të njoftuar për rrezik jete…, e nga kjo ditë, Hoxha nuk doli më, kurrë, gjer në vdekje, jashtë shtetit…flitet nga dëshmitarë okulare se Alia u la drejtuesi i delegacionit, por u thirr nga rusë, për 4-5 orë të nesermen, të shpjegonte ku iku “qeni që ha dorën e atij që e ushqen?” Si deklaroi, për Hoxhën, pas fjalës së tij historike, në sallën Gjeorgjevskja, kundër Hrushov, e që, menjëherë Hoxhën e sulmoi spanjollja Dolorez Ibaurr që e quajti dhe “qeni që ha dorën e atij që e ushqen” ( lexo librin, Krucev Racconta) Alia, në dyshime të rënda drejt zbardhjes, mbrojtur Alia nga kozmopoliti nullist, Lubonja që sulmon me “gojë”, gjoja të Alisë, Hoxhën, pas vdekjes së Hoxhës dhe daljes plotë “mend” nga burgu të kozmopolitit nullist.
Ja, pak a shumë disa deklarime të përmbledhura, që mund t’i gjesh realisht zgjeruar, në Web tek Baton Haxhiu (Qamili):
“Babai im nuk fliste jashtë skemave në parti, por në shtëpi fliste hapur…”
“Komunistët kishin frikë dhe çensurë nga Hoxha!”
“Sigurimi më gjeti shkrimet e gjithshka që kisha fshehur në tavan…”
“Enver Hoxha bëri gabime me veriun…”(që hapi rrugë, shkolla, çoi mësues e infermierë nga jugu në veri, coi dritën, kërkoi cdo shtëpi të kishte WC higjenike, organizoi kolektivitet në ndërmarrjet, hidrocentralet…çoi traktorë e makina bujqësore…etj )”…shkatërroi gjuhën e tyre “( u mësoi dhe anglishten, frëngjishten, sikurse shqipen zyrtare) që, për Lubonjën, është gabim i rëndë, vetëm i Enverit se humbi gjuha djalektore e lashtë…”ndërsa nuk thotë se: “tani, si Italishtja, ku ai jeton, edhe gjuha shqipe, etj dalin dialektore e ka mendime studjuesish italianë të mos mësohet më në shkolla, është lodhëse, e kotë, për nxenësit, studentët, sepse gjuhë e parë, vendosur, tashmë, eshtë anglishtja dhe vetëm ajo duhet mësuar në shkolla, kursehen mijra mesues dhe, mjafton nëna, si mësuese për djalektoren italishte nëse do nxënësit ta mësojë…
Lubonja e kërkon, si jopak të hua,j veriun e Shqipërise, “oaz” lashtësie, “kopësht zoologjik”, si e konsideronin studjuesit e shek 18-19, ku dhe i vlerësuari Hahn, tregon i pari, se “vetëm aty ka njerz me bisht, e kam parë me sy, bishtin e tyre!…”
Enveri do thosh ndofta, mesiguri për Lubonjën: “më i madhi majmun jopuroshqiptar, që fsheh bishtin! Ne, me aq sa kishim dhe dinim, e civilizuam veriun, unë kur shkova, një fëmi që i binin shpesh qurret e i fshinte me dorë, kur në xhep i kishin vënë shami, e quhej Sali, mu ul në prehër dhe më quajti Baca Enver…, E, kur unë i thash “fshi me shami jo me dorë, qurret”, ai, atëherë i fshiu dhe tha: “Bacë u kry!…”
