UNË JETOJ PËR SYTË E TU
Në ëndër më dalin sytë e tu
Me syt e tu unë ëndëroj
Përgjumësh i falem jastëkut
Dhe në shpirtë turfulloj
Botën imagjinare me ta shikoj
Si në përralla mbretërish fisnik
Me asgjë jo si ndërroj
Dhe me të mijët i kamë ngjit
E pamundura vetëm ënderohet
Ndjehem e mbushur në kraharor
Mezi pres natën të errësohet
Ëndrash në gji të të shtrëngoj
Aty ndjej lumturin e vërtetë
Rrahjet paqen gjejnë në zemër
Ështê gëzimi im në jetë
Sytë e tu , jo , sjanë ëndër
Ndoshta jam poetja që ëndëron
Të jem pronarja e syve të tu
Vargun dot smund ta ndaloj
Unë jetoj për sytë e tu
Për ju miq punoi
Sulbie .H. Shehu
“”””””””””””””””””””””
PËR TY VËLLA
Për ty vargun e bëjë këngë
Jetofsh si lisi me rrënjë
Kudo kēmba ku t’ka shkelë
Lumturi përher ka mbjellë
Do ti ngre vargjet në valle
Si shqiponjat në këto male
Në këto male në këto vënde
Të urojn ditëlindjen tënde
Dëshirat që ti sjell jeta
Pēr ty të bëhen te vërteta
Të ndrijnë diell edhe henë
Yjet vallen mos ta lënë
Po e pres me padurim
Ditëlindjen e vëllajit tim
Me ty te marrim miresinë
TI për ne je veç gëzim
Për ty vëlla jetë e gëzime
Të uroj me shpirtërime
Burojnë prej zemres time
Gjithmon paç veçse gëzime
“”””””””””””””””””””””””””””
TI MBETESH I GJALLE IBRAHIM KAZIA
Dibrës i ra zia, Korabi në lotë
Një shpirt shumë human u dorëzua sot
Nga kjo flamë e madhe , që po kalon njerëzia
U shua i madhi IBRAHIM KAZIA !
U përlotën parqet , shkallet ku pushove
Dibra derdhi lotë kur frymën ndalove,
Nga brigjet e Drinit vikati një zë
IBRAHIM KAZIA, me ne, nuk është më.
Ti, o birë i Dibrës legjendë e pa shuar
Për ty qajnë dhe foshnjat që vet ke shpëtuar
Me shpirtin human , me bluzën e bardhë
Ti s’tretesh DOKTOR, për ne je i gjallë!
Ti mbetesh i gjallë n’çdo zemër dibrani
Ishe dhe do mbetesh aset i këtij vatani
Njerèzit si KAZIA prekin pavdekësinë
Krenar për dibranët e mbarë shqiptarinë!
Punoi Sulbie Shehu
Tirane /ALBANIA /
