GJETHJA NE LUM
Si varke pa timon ngjante gjethja e ngrate,
e merrte me vete uji i lumit.
Here ngecte e rrotullohej si fuge
dhe prap vazhdonte me rrymen e ujit.
E shikoja me keqardhje dhe mendoja,
sa shume ngjan me njeriun kjo gjethe,
here ngelet ne vend e here ecen perpara.
Ashtu si uji i rrembyer gjethen e mbyt
dhe njeriu ,pa deshiren e tij,iken e mbyll syte.
“”””””””””””””””””””””””””””
I VETEM VJEN DHE SHKON
I vetem vjen ne bote,
I vetem je dhe kur shkon.
Kur lind qan pa kuptuar asgje,
kur vdes loton per cdo gje.
Pas do te lesh veprimet e tua,
te mira ,te liga,gjithe c’ke punuar.
Shuhesh pa te kujtuar asnje
ne ke vepruar keq e ke lenduar gjithnji.
Mbahesh mend per mire
dhe pas vdekjes kujtohesh
per bemat e mira e ndihma
me zemer dhe jo nga meshira.
“””””””””””””””””””””””””””
NE ENDERR
Arome e barit ,e luleve me dehu mbi lendina,
porfumi i pishave me ledhatoi ne malin e larte,
ne kodra me shoqeroi koncerti i zogjve
qe i thurnin lavde diellit te arte.
Degjova cicerimen e ujit brigjeve te perrenjve,
ne detin e lashte pashe blune e thelle dhe dallget e bardha,
ne breg zgalemet e pa trembur dhe kullat e larta.
Po fluturoja ne vise qe si kisha pare,
po me kendonte shpirti se trupin lehte era ma conte perpara.
Me rane lot gezimi,ne enderr Shqiperin time e pashe,
ashtu sic e perfytyroja gjithmon me bukurin e lashte.
“”””””””””””””””””””””””””
ALARM!
