JETA
Si vashez e re ,ylberin kurore,
fustanin me lule ,arome pranvere,
floket e verdhe vezullojne ne koke,
bukuroshe e qeshur,rreze dielli vere.
Vjeshta e ngjyrosur me lloje frutash,
ngjyrosur dhe faqet e saj prej rinise,
si qershize e mbarsur ,me lule te bardha,
te kendeshme,shpirtin ta qendis.
Me kengen e saj ,cdo dite rinis,
hymn i gezuar per cdo njeri o plis.
“”””””””””””””””””
VDEKJA
Me pelerine te rreckosur,te erret si nata,
mbulon ftohtesin e skeletit,vdekja kufome.
Shkelqen tehu i koses i mprehur si shpata,
ne kockat falangje qe ajo mban gjithmon.
Afrohet pa u ndier ,si hije e sketerres,
ne kafken e saj nje gjarper ka folene,
nga syte bosh , helmi i tij vec rrjedh,
nga nofullat pa dhembe koken nxjerr perher.
Gezohet gjithmon vdekja nate sterre,
kur njerezve kandilin ja u fik dhe jeten ju merr.
“””””””””””””””””””””””
SHI I BUTE
Bije shi i bute si perkedhelja e nje gruaje,
genjeshter e fshehur pas nje te huaje.
Nje cader kalon,qerre e vonuar,
me te moshuarin qe ruhet posht saj i menduar.
Pushon shiu i lagur nga pertimi i tij,
iken duke lene pas vetem pasterti.
Cati e rruge pastruar nga fshesa e ujit
dhe ne qiellin e kalter shkelqen harku i triumfit.
