Puthje binjake..
Asnjera dite nuk ngjet
Me njera tjetren
Por…as netet
Dy t’njellojta s’jane…
Se ju dorzohesh
Pa kushte…
Vetem dy puthjet…
M’u duken
Sikur ishin binjake
E shikimet tona ,
U kryqezuan nder vete
M’u duk…
Sikur plotesun at’qe pritem
Erresina gjeti force..
Te fike driten…por jo
Kurre epshin tone…!!
“””””””””””””””””””””””
Ditlindje pa prezenc…..!
Gjithnje per rreth meje
Pati mjegull te dendur
Nuk munda kurre,
Te shoh asgje qarte
Mbas cdo turbullire
Qe jeta me solli
Fshihej nje ze i vakte…
E i venitur…qe gjithnje
Me drejtonte ne rryme t’kunderta
I thirra shume here: hejjj ti kush je??
Qe me drejton n’tkunderten
E deshirava te mia,
M’u pergjigj: jam Jeta
Te drejtoj ku dua une…
E ti…dua…t’me ndjekesh
Te shoh forcen tende..
Kur un te t’gjunjezoj..
Ti te ngrihesh
E te vazhdosh rrugen…
E n’fund te saj…
Mos te pendohesh kurre
Kjo do jet motoja,
E t’jetuarit per Ty
Te durosh shuplakat e mia
Keto me tha:
E keto praktikoj me mua.
Kjo eshte jeta…e dashur moter
Me teket e saja…
Qe perfundon me nje perqafim
Lamtumire…pa te ardhur koha
E pa te trokitur ora…
Pa pritur me nje fuuu…
Te fik qiriun…
Ateher kur duhet te jetosh
E di qe do merzitesh moter
Edhe per kete qe do degjosh
Por ki kujdes….Seeee
Shpesh here…per njerzit…
Qe do te merrje edhe plumbin
Jane ata….
Qe gjenden pas kembezes..!
E di qe do t’mungoj …
Kete e deshi jeta….por
Dhe mbas mungeses time
Fshihet nje “fajtor”…
Qe ” hija” ime gjithnje
Do t’i shoqeroje…
Lamtumir e dashur moter
Perqafimi im i fundit mbet peng
Ne kete leter….por
Marr me vete “pendimin” tim…!!
Shenim…ju lutem mos Ngushelloni…!
