Dimer i acarte….
Dikur femije me fanatizem lexonja Dikens
Qe shkruante per femijet e vuajtur
Por kurre s’mendova qe nje dite
Dhe une do t’behesha si “personazh”i tij
Ne ato vite femijria ime iku…me braktisi
Ma mori “ai” dimer i acarte
I kerkova dhe une si femije…
Lumturine e arratisur….por vetem
Mundimi me qendroi prane e me perkedheli
Udhetova ne jete…ne shume monopate
U ngjita e zbrita e raskapitur
Ujita me lotin e vuajtjes” femijrin”
Por…ajo me nuk ” mbiu”
Sa here e pyeta veten…ne heshtje
Po une…cfare bera gabim ????
Degjova shpesh te thone:
Jeta eshte dhurate!…por jo per te gjitha.
Por une…nuk e zgjodha vete fatin tim
Ma lane “trashegim”…
Perseri pas vitesh…po dimri i acarte
Me mori te shtrenjten Nene…
Ehhhh ,tani mbaroi femijria
Kur te mungon Nena…qan trau e shtepia
Me thau gjithcka,qe kisha “urate”
“Ruxaren” e jetes ma mori
Ato Krishtlindje ate dimer
Me lane vetem kryqin e varur ne qafe
Veshtrova zinxhirin e ndryshkur te jetes
Vazhdova te jem endacake e fatit
Por perseri…fatin se hasa kerkund
E vetmja qe m’ngrohe cdo dimer
Jane mendimet per shpirtin e engjellit Nene
Cdo Krishtlindje e sjell prane meje…
Kaperdij me”gaz” cdo dhimbje
Pa rene shi e pa rene bore…
Per mua cdo dimer vjen i acarte
Ti ike e shtrenjta ime…
Por me le ne shpirt miresine
Me ikjen tende ate dite…desha te vi dhe une
Nga brendesia ime degjova zerin tend
T’me thote:ke te tjere te gjalle
Qe te kane nevoje…
Edhe kete dimer,fjala e fundit eshte:
Lamtumir o Engjell!
Gjithmone dua t’jesh parajsa ime
Dhe une diku ne toke nje”zemer blu”
E rrethuar me dimer te acarte…!!!!
Ruxare….kuptohet lutja kryesore qe bejne katoliket…
Fotoja e meposhtme eshte fotoja ime ateher femij…qe per mu ishin dhe Krishtlindjet e fundit qe festova …ne shtepin e nenes time Arra Madhe Shkoder…,
