“Aktor” i dashurise….
Ndoqa gjurmet qe me drejtuan
Ne hije endrrash…
Me synim monopatin e jetes
Te besoj vetem dashurine
Qe me jep sigurine shpirtrore
Kurre nuk i kontrollova”cmendurin”dashuris
Dua te jetoj nje shpirt i lire…
Pa i bere reklame lakuriqsise…
Gjithnje dashurise une i thura,
Mantelin e brishtesise..
Se aty fshihet zjarri e flaka..
E derdhet llava…
Te lashe ty i dashur..
T’i kerkoje misteret e saj,
Te kerkova,ta jetojme dashurine
Ti te ishe “rrenja” dhe une,
Lulja,qe t’mbes per jete nje kujtim
Por,ti i kerkove dashurise…
Vetem fytyren e bukurise..
Dhe i harrove shpirtin…
Mjerisht t’i mbete nje “aktor”
Qe dashurise i le rrugeve…Hijeshine
Pa meshire i grise…
Delikatesen e tantellte…
Luajte rolin si nje dashnor talent
Qe kurre s’dijte te puthje ,drit hijeve
As magjite e saja te hireshme…
S’dijte ti zbuloje….
Shkallmove virgjerin e brishte…
Mall puthjen e dashurise varferove
Sot,ne brendesin tende…mbete nje aktor
I plakur…i lodhur…i zbehte…i dermuar
Por nga jashte…vazhdon te jesh
Nje dashnor gjahtar…
Si nje arme e zbrazur…!!
“””””””””””””””””””””””””””
Tretem me ty ne munges…
