Endacake…
Humbas dritës mëngjesore
e ajër bëhem mes fjalëve,
derisa të lind prej meje
vargu i ditës bekim
që më përmbyt fytyrën
me gëzim euforik
e të vizatoj imazhin bredharak
të mendimeve plot ngjyra të gjalla
sipas trajtave shqisore
në rendje pamjesh të lëvizshme
me qartësi të tejdukshme
prej burimit të vizioneve
ringjallur kohës trilluese ,endacake…
“””””””””””””””””””””””””
Fari…
Një far i largët
në mes të detit
si sy ciklopi,
përgjon anijet
në errësirë
dhe vrojton
Poseidonin
që kërkon
sirenën e humbur,
rrëmbyer nga melodia e natës
në pafundësi humnerash,
ku fryn bunaca
e trazon leshterikët.
