Këto vargje janë për dy fëmijët e mi, ku si dhurat nga mami , morën nga një libër me poezi enkas për ta.Në formën e një rrëfenje të jetës së tyre deri më sot, ku dashuria e nënës të mbes dhe mes vargjesh.
TI MË NDAL FRYMËMARRJEN
********************************
Ti më ndal frymëmarrjen më verbon syt,
Zemra pulson me ritme të pa zakonta,
Trup dhe mendje mi çon në tjetër dimension,
Para teje marrosem, ku as veten se njoh!!
Ëngjëll prej një tjetër bote erdhe tek unë,
Jetës time ti jepje ngjyra marramendse,
Stolisur me arin e mrekullis së përrallave,
Parfumosur me aromën dehse…
Dhurata prej zotit, ushqyer me gjakun tim,
Drita që zbardh mëngjeset me motive shprese,
Ujvarë prej shpirti Zbritur! Burim kristalor!!
Magjepsja e jetës që më rrëmben me vete.
“””””””””””””””””””
ARRATISEM
**********************
Të arratisem dua sonte,
qoftë për një natë, a dy a tre
të mbledh ca grimca lumturie,
Mbështjellë në gji ,me to të fle.
Zog nate le të bëhem unë,
Kilometra largë të shtegëtojë,
lodhjen aspak s’kam për ta ndier,
Se kam një mall ,që përvëlon.
Çarçafë mëngjesi le të kem rrezet,
të ngrohin trupin me dashuri,
të më thajnë lotin si pika vese,
Shkëlqim të marrin, këta sytë e mi.
