Jo mà larg se dje, në celularin

tim më vijnë dy sms të identifikuem nga numri, por jo me emër ( të cilët, numrat, nuk do i dekonspiroj për arsye etike,morale e njerëzore), në të cilat shkruhej:”Ju jeni….ndaj do votoni ‘X’ kandidat, të cilit i bànin një biografi që ia kalonte fantazisë së Zhyl Vernit, apo imagjinatës absurde të Don Kishotit, tek romani i Servantesit. Sinqerisht, që iu telefonova në numrin përkatestë sms-ve…nuk u pergjigj askush!!!! Mendova t’iu shkruaja një mesazh, pikersht me kētë permbajtje:’ Ju lutem, kush jeni Ju që pyesni?’….duke e menduar se mund të jenë ‘patronazhistë’, ‘furrë e ndezur partiake’ ‘institucion sonazhesh’ apo diçka tjeter, thjesht legale dhe ligjore. Në mungesë të kësaj pergjigjie, domosdomerisht, fola me vetveten nëpërmes një monlogu tē brendshem, sa trishtues aq edhe detyrues për t’kënë i vetëdijshem:’ Kam lindur pa dijeninë time, emrin e kam nga të tjerēt, Atdheun e kam pasë të paracaktur, besimin fetar,, ishin tē tjerët që ma thanë….hajt, po i pranoj të gjitha si steriotip i shoqersisë njerēzore ( jo shumë të pelqyer nga unë). Po menyren e imponimit të ndergjegjes time, në këtë formë nuk e pranoj kurrê, pasi jam i vetedijshem se ‘Jeta’ eshte sfidë, vuajtje, gêzime, brengë, shpresë, dashuri, urrejtje, rënie, ngjitje, e bukur, e shemtuar, e justifikuar me kontribute cilesore-pozitive, e ‘rrembyer’ me maskaradë e kriminalitet, drogë sekserizëm, spiunazh,…por në fund të fundit…gjithsesi. .e fundme është për të gjithë etj…etj…! Jam i kënaqur me të gjitha keto, por jo me diktatin e ‘sentencës çmendurake: ” Unë jam Unë e Ti je Unë!” . Sa deshirë do kisha një pergjigje nga ata dy numra tê sms-ve të djeshme! Unë… do tē vdes, si gjithë të tjeret, por deshiroj të vdes në ‘përnasen time tē jetes dhe jo nē emer te dikujt tjeter, por në emrin tim!.’ ‘Korniza Jonë’ duhet të ketë përmasen e jetës tonë’..perndryshe.. çfarë të besosh!?