“DUA TË ECIM NË RRUGËN QË DUAM”
Po tërhiqem zvarrë
të mahem
në muret e jetës,
me thonjë gërvishtje
të shumta kam lënë,
dua të harrij
të kap të unë vërtetën,
më dhëmbin duatrt shpirti më dhëmbë.
Ku të mbahem?
Muret e saj jane plotë
tela me gjemba,
të çpojnë të gjakosin
të ecësh s’të lënë,
ta hedhin poshtë
të gjithë mundin
e berë.
të mënçurit i thonë
për ty nuk ka vënd.
Pse të zvaritemi
në muret e tua?
O jetë e vetme që Zoti
na e fali,
rrëzoi ti muret beji fusha djerrë,
ka vend të rrij,
njeru,lopa dhe gomari
Bëjë këtë jetë o Zot,
mos këtë kto mure
të larta,
mos zvariten njerzit e mirë,
mos ketë tela me gjemba t’na çpojnë,
njeru të eci rrugën e tij.
Të mos ketë më padronë,
të zënë rrugën tënde,
mos të ngjitemi
me thonj në muret e tua,
duam vendi tonë
me trup dhe me mëndje.
Oh moj jetë !!
Sukur ti kishe ndarë
sinoret e tua,
Secilit ti jepje nga nje copëz
zemre të bardhë,
Sikur hua t’ja jepje,
ti për pakë kohë,
shipirti i të ligut
do ndihej në parajsë.
Jetën e duam të eci krenarë,
pa u zvaritur në muret e tua,
të kemi vendin tonë,
si të zinjë të bardhe,
pa racizëm pa intriga
dhe pa cmirë e duam….
nga (Meri Mezini)
“”””””””””””””””””””
“DO NA PYESIN NJË DITË”
Sa sy të dashuruar
ju kanën daluar vështrimin,
Sytë bënë pakt me heshtjen, me dhimbjen brënda shpirtit,
Sa putheje rinise ja vodhën, dashurinë jua ndaluan,
Për kto kush do ju falë?
me rininë keni mëkatuar.
Sa fëmijë të vegjël
lodrat i haruan,
u iki pranvera më lule
aromen s’ja shijuan.
Sa prinder vdiqën vetem,
internimin provuan,
I varrosi komshiu
jo vajza djali tyre.
Me thuaj kush do t’ua heqi nga syte xhenazenë?
Që u përcoll në heshtje,
pa funeralin me njerëz,
pa drekën e varrimit,
pa këndimin e Hoxhës,
ky për mua është fundi
i botës.
Kush do t’u thotë me falë?
Për regullat që dhanë?
Kto vuajte shpirtërore
s’do kenë shpjegimin
e “RADHËS”
Ktë herë të vetme,
s’kishim të drejtën e fjalës,
kërkonim ne ndihmë,
askush nuk t’a e jepte,
Pse ku është njeriu?
Të trajtohet dele?
Do kalojnë vitet
do na pyesim një ditë,
Ç’farë ishte ajo që ndodhi?
ishte lufte apo shaka
pa kripë????
nga (Meri Mezini )
“”””””””””””””””””””
DUA TA NGREH BOTËN PESHË.
Dua ta ngreh botën peshë,
dhe ta pyes ç’far
të kam bërë?
Pse na kushtëzon
në jetën që duam,
lëre “Virusin”
le të t’na zërë.
U lodhëm na lodhe
me regullat e tua,
stresi që morrëm,
s’do na iki kurrë.
pasojat e tij janë
jane katastrofale
për ç’do fëmije, grua,
apo burrë.
Se di si do bënte
“Bota” pa ne,
s’ikur njerzit
të jenë të gjithmonë
jasht saj,
a do kishte toka vlere?
mbi të mos shkelnim më
ne njerzit e saj.
Lironve ti masat hape
dhe punë,
me se të shkojmë
dorëheqen dhanë shumë?
A e kupton o “Botë”
na vrave një e nga një,
kafshaten që kishim
se kemi ne më.
Dua ta ngre unë
“Botën”peshë
ta kthejmë atë vite
me parë,
Dushmani pushtoji
tokën Shqiptare
të paret tanë
luftuan si trima,
S’u fshehën kurrë ata
nëpër male.
Po ne”Botë”
kush jemi për ty?!
na bëre të gjithve ti
Frikacakë,
na fute si Miu,
Në strrofkën e tij,
lejove “Virusin” për ne
u bë “Çark”.
Jo! nuk duam urdhra
për jetën që jetojmë
Zoti e ka shkruar lindjen, vdekjen tonë.
Ti them “MJAFT”
Vdekja le te vij,
do iki unë një ditë
do jetojnë fëmijët
e mi,
jeta e njeriut
S”është përjetësi….
nga (Meri Mezini)
Lule Lesaj, Marjeta Musaraj e altri 661
Commenti: 309
Mi piaceCommenta
Condividi
