Çdo dit lulet nga zilia…
Trëndafili lule e bukur,
Kuq si gjaku kishte lulzu,
pranë tij ,dhoj -dhoj bimësh,
po duan frymën me ja ndalu…
Ndofta pse është mreti i luleve,
gjithë për të kanë zili…
Çel mbi ferra si bekim,
Ju falë njerëzve lumturi.
Gonxhe e bukur qetë-qetë,
çel petale plot arom,
Gjitha bimët rreth e rrotull
Plot zili po e shikojnë…
Çdo dit bimët nga zilia,
ja qajn hallin trëndafilit.
Me ferra e gjemba i ngarkuar…
si po mundet me lulëzuar .
Tu shiku lulen e bukur .
Sa ëmbel diten fillon.
Nga zilia bimet rreth saj,
kan harru për vete t’lulzojn…
Kështu ju iku jeta bimëve t’ngrata,
tu u marr me punt e hueja…
Ju iku dita e zuni nata,
zemra e tyne u dogj prush,
Eeee, në lulëzim si pau askush…
