BUKUROSHJA e PA KREHUR
.
Për tu treguar se je grua e thjeshtë,
Ti dole në rrugë me flokë të pa krehur,
Shikimet e njerëzve të ngulen si heshtë,
Bukuria jote, fare s’është zbehur!
.
Nuk ka rëndësi për ty, çfarë thonë,
Vazhdon t’jeshë e bukur si gjithnji,
Ec mjaft kryelartë në lagjen tonë,
Pa shkuar fare n’parukeri!
.
Nuk vuan asnjëherë për tu dukur,
Nga syri i njerëzve je kapur peng,
Shkon e vjen rrugës porsi një flutur,
Gjithmonë më e bukura je në këtë vend!
.
Ti qesh me gjithë zemer o grua e thjeshtë,
Çfardo lloj veshje në trup vendos,
Nuk vuan se çfarë ke për të veshë,
Burrat e fshatit të gjithë i marros!
.
E ëmbël je si mushti në vjeshtë,
Kur fundi i fustanit takohet me token,
I lumtur ai burrë që të ka për jetë,
Me ty ka për vehte, pothuajse gjithë boten!
.
Gj. Dajani……..Lezhe
URA N’MES YJEVE
.
Mos u bëjë pesimiste,
Mos thuaj se kaq e pata,
Derisa mëndja bukur të punon,
Dhe ecen me mijra hapa!
.
Mos u anko asnjëherë se u plaka,
Dashuria është urë mes yjeve ndriçuar,
Kanë kaluar gjithë këto vite të gjata,
Cdo boshllëk, dashuria i ka mbuluar!
.
Nje lum ndjenjash vjen për çdo moshë,
Dashuria një magji që është vertetuar,
Kjo ndjenjë nuk jepet dhe as merret si lëmoshë,
Por është pjesë e zëmrës që e ka fituar!
.
Dashuria kalon oqeane të shumta,
Me shumë dallgë, të cilave u rreziston,
Ajo është një shekull drite e zjarrtë,
Që në çastin e duhur gjenë atë që zemra don!
.
Gj. Dajani ……..Lezhë
“”””””””””””””
AMBIENTI
.
Kur thua në një ambjent,
Se ke dhimbje për qenin,
Shumë nga miqtë të quan budalla,
Tek psikiatria ta tregojnë vëndin!
.
Në një tjetër ambjent,
Të flasish vetem për poezinë,
Njëri tjetrin shohin dhe pëshperisin,
Kjo e paska vëndin, vetem në çmendinë!
.
Në çfardo ambjenti që të jeshë,
Nëse flet për politiken dhe parlamentin,
Madje të gjithë të japin 100% të drejtë,
Ngrihen në këmbë e ta lëshojnë vendin!
.
Në çdo ambient, po të jeshë i pasur të cilsojnë hajdut,
Të jeshë i varfër bëhesh me turp,
Kështu i thonë kësaj pune,
Terhiqe perin dhe mos e këput!
.
I varfëri e ka zemren të bardhë
Por askush nuk ja hedh sytë varfanjakut,
Në çdo ambient e pret miqësinë për ti ardhë,
Me bujari ju hap deren e konakut!
.
Ka njerëz që me fantazinë e shfrenuar,
Mbivlersojnë ambiente si diskoteken,
Rrealisht jeten e lënë pa vlersuar,
Duke përçmuar librin dhe biblioteken!
.
E shikoni që paska me dhjetra ambjente,
Për njerzëit si dele dhe njerëzit si dhelpra,
Mua si Gjyste më pelqen vetem një ambient i rrallë,
A e dini s ku ndodhet vallë…..?
.
Ambjenti ku çdo burrë e çdo grua,
Shikon vetem punen e vet,
Ky ambjent i bukur dhe i rrallë,
Thonë se gjendet vetem në “përrallë”
.
