NDARJET
Në ndarje bëj të fortën
Dhe lotët nis kafshoj
Jam bijë edhe nënë
Dhe ndarjet si duroj
Më gërryen keqaz malli
Largësia shpesh më vret
Një re më zbret tek balli
Dhe ditët mi bën netë
Për mburojë buzëqeshjen
Si maskë e ve në fytyrë
Po prap se mbaj dot veten
Nga ndarja e vështirë.
Nga larg më thërret nëna
Dhe zëri i sime bije
Une jam një qënie gjaku
Një qenie dashurie.
Sa herë ndahem prej tyre
Dhe zemrën le atje
Te cepi i bahçese
Hardhija qan me nge .
“””””””””””””””””””
JE ZOT
Sepse të desha e të dua,
Sepse të dua, të mbaj larg
Kjo botë mashtruese e tinzare
Që më pushton e më jep mankth.
E di që dielli djeg kaq shumë
E hëna është një ziliqare
T’u bëra peme, t’u bëra lumë
Të shuaja mall të shuaja zjarre.
E di që dhimbja kafshon me dhëmbë
Por dashurinë melhem për plagë
Në shpirt e mbolla e bëra këngë
Të fala zë, vargje me vlagë.
E të mbulova me lëkurën
E trupit tim sa s’munda dot
Tashmë dy zemra s’vdesin kurrë
Je Zot; dhe sot e mot je Zot.
