Filxhani i kafesë
E piva kafen me qetësi
Me vete thashë filxhanin ta kthej
Çdo dal te ky se di
Ndoshta tregon ndonjë të drejtë
Komshia e bindur më thosh
Punë shpejt do fillosh
Fat i djalit do të gëzojë
Me qeverinë punët mbarojnë..
Do vin te mirat si do vetë
Hutuar mbeta pa fjalë
Ah sikur të vërteta të jenë
Fillim i mirë punë të mbarë..
Me nuse në shtëpi do jesh
Ky filxhani po më mërzit
Nuse të djalit nuk po pres
Fallxhorja thosh ke ca gjarprinj ..
Eh i thashë sua kam frikën
Në filxhan aty të rrinë
Hasëm është thosh fallxhorja
Per kete mos ki dyshim.
Prishin punë mos u habit
Në jetën time armiq sbëj
Fallxhorja thjesht më zbavit
Me veten qesha pa bërë zë
Me të mira e mërzi
Lashë zotin.ta mendojë
Të mirën të keqen ai e di
Filxhan të hedhur më sbesoj…
Vetëm zotin do besoj……
Mimoza Milo Rusa Durrës
“””””””””””””””””””””””””
UNE DHE XIXELLONJA !
E vogel mbas xixellnjave vrapoja,
Ja, ndriste nje drite, aty atje.
Vrapoja dhe shpesh u rrezoja ,
Ngrihesha shum shpejt, si rrufe ! .
Vitet iknin, rritesha une,
Ecja hijen te kapja perseri .
Hija shkonte para
Une nxitoje dhe prap se kapja per cudi !
Te dyja nje trup e nje shpirt ,
Une dhe hija ime.
Mendoja cuditshem, o zot ,
Nje jemi nje, e s’rrime tok ?
Si endrdrat qe iken dhe zvine prap,
Si malli qe ritet ne cdo nate.
Po vjen ajo qe se shmangim dot ,
E brishta dhe fisnikia, pleqeria jon …!!
Mimoza Milo Rusa
Durres