MOSMIRËNJOHËSIT
Më shaj mua sa te duash,.
Une, jam une,qe buzeqesh,
po deshe edhe përgojo,
Unë do të buzëqesh përsëri ,
sepse nuk dua të jem s’i ti.
Më gjuaj edhe me gurë,
prapaskena thur sa te duash,
perseri une jam une…
Unë nuk hidhërohem kurrë,
por bukën dikur qe ta kam dhënë
ajo një ditë do të vras rendë .
Mos mendo për mua,
por për vete,
nëse ne derën tone do te trokasesh përsëri ,
ajo do të jetë e mbyllur me celes…
Mos te te pranojm me njerez si ti…
Mos mendo se do të marr hak…
Jo ,jo këtë s’e mendoj aspak,
Por zemra ime e ka zakon mosmirënjohësit
nuk i fal dhe nuk i pranon!
M,Xhindi
“”””””””””””””
PËR NJË ËNDËRR
Mndova se ishte e lehtë ,
një ëndërr. Fillova ta kërkoj ,
udhëtoj .. Ajo vërvitej rreth e qark meje .
Sa më shumë i afrohesha,
më e largët bëhej.. Kështu ,
ika u largova diku më tej,..
Gjetiu ,diku tjetër ta kërkoj.
E pas një udhëtimi, kaq të gjatë.
Pranë një lumi ,ulem, e pushoj .
Bashkë me të ,filloj te shprehem.
I them vuajtjet ,i flas për ëndrrën.
I tregoj gjer sa dehem …!
Deri në perëndim ,i tregoj me dhembje!
M,Xhindi
“”””””””””””””SI GUXOVE ?!
Bilbilin kush guxon ,
në pranverë ta lëndojë,
kur ai bukur këndon,
plagët të shëron?
Vesën me baltë ,
kush e baltos , kur ajo e artë ,
trëndafilin pudros .
Vetë guri i marrë ,
rrokulliset pa fre, ai i shtyp me radhë ,
lulen e thëllëzën në fole.
M,Xhindi
