Ne heshtje qaj …
Sa heshtje ! Trishtim në cdo krah shikoj ,
Shkretetire kudo ! Sa ankth !
Pritje ku shpresa per liri zbehet ..
E mbyllur ne vetvete ,ne heshtje vuaj !
Sa jete e zymte me duket !
Sa mall kam per kohen qe ka ikur !
Sa mall kam të shoh njerëz të lumtur!
Sa merzi shoh tani ! Sa trishtim !
Ne heshtje qaj ,veshtroj ,mendoj .
Derdh lote pa me pare njeri …
Mendimet me cmendin ,vec me irritojne !
Pyes veten ! Pse valle !? – Sa cudi !
M,Xhindi
“”””””””””””
UNË DHE RREZJA
Kur del rrezja sa gëzoj ,
me të kudo unë shkoj .
Shkoj ,fëmijët t’i ngroh ,
kush ka humbur t’i shoh .
Rrezja mua më bën dritë,
t’largoj kush rri n’pritë .
Të shoh ku qan ai zog ,
kush merr e jep drogë .
Pas rrezes unë sa vrapoj ,
emigrantët ti ndihmoj .
Sirianët atje mos vriten ,
në det ata mos mbyten .
Rrezen mbaj fort n’gji ,
shkojmë në cdo shtëpi.
Ngrohim kush më erdhi e iku ,
bebet apo ndonjë pleqëri .
Dritë i japim ne tokës
ngrohtësi gjithë botës .
Me rrezen bashkë jam ,
me ata që vetëm janë .
M,Xhindi
“””””””””
Sy të përlotur …
Tani mjaft më ,
Sy ,mos u përlotni !
Shihni e bridhni në hapësirë,
kujtimet e bukura mi mblidhni .
Pranë njerëzve zemërmirë i sillni .
Mes grurit në arë ,
përzier në simfonin e bilbilit .
M Xhindi
