C’MU KUJTOVE VAJZE E VALEVE
Bregut te detit e vetme nje dite shetisja ,
e tejhumbur ne mendimet e mia – lemsh .
Me varken e hallakatur te mendjes vozisja ,
ndersa valet e detit po m’lagnin kembesh .
Ato caste ajo vajza e valeve c’mu kujtua !
Zemer dhe shpirt ,o det ,c’mu dritherua!
“Gjithe bota vene- vijne ,po ajo s’vjen e mjera
vajze e valeve ” ,se shkretes iu mbyll dera !
Ti- ti det ,c’drama e c’tragjedi ke perjetuar !
C’deftere e shishe t’taposura ,t’pa lexuara ke ?!
Ke aty ,n’ate fundesine tende te frikshme !
Sa fjale t’keputura te magjishme ke !
Bashke me vajzen e valeve ,Otrantoja je aty !
C’lot ke mbledhur ne gjirin tend ,ti e di ,e di !
E kuptoj ,e kuptoj ,o ti det i gjere e i paane ,
pse aq shume uje ke ,lot nenash ti si i mban ?!
Dhe, per dreq ,nga nendeti nje melodi m’vjen ,
ndoshta e pambaruara simfoni e t’pathenave .
I bashkohem kenges se valeve ,veshi m’zjen,
se une jam brenda korit tragjik t’nenave .
Dielli i gjitheperskuqur ne perendim po binte ,
si n’mugetire s’e kuptoja ,nje ze m’vinte ?!
Ishin njerzit e mi ,te shqetesuar me benin ze ,
” Ka ardhur casti te ikim nga ky vend ,pas ty ,o det ,po te lem”…..
M,Xhindi
“””””””””””
Buzëqeshje ti fal !
Të uriturit ,që para teje shikon ,
fali një buzeqeshje, urija i kalon !
Jepi krahun të sëmurit që rënkon ,
fali një buzeqeshje, e shëron !
Të moshuarit, dhuroi një fjalë ,
fali buzeqeshje, i bëhesh vajzë / djalë !
Invalidit që është mbi karrocë ,
buzëqeshja jote i fal një botë.
Jetimëve ,mbetur pa nënë – baba,
buzëqeshja ,të bën prind për ta .
Të huajit ,humbur rrugë e fe ,
fali buzeqeshje, u bëhesh atdhe!
Buzëqeshja, një pasaportë sot ,
lum kush e ka ,ka hyrë në Evropë!
Buzëqeshja-ambasadore integrimi ,
e para sjellje që kërkon qytetërimi!
M,Xhindi
