Kur eca mbi gur
Gjurmë s’më mbeti pas
Se jeta furtunē
Qelqin theva mbi prag.
Kur pranvera të vij
Para do ti dal
Do shtrij duart mbi ty
Horizontit flakërimë do i fal.
Kur shiu tē bjerē
Ylberin do kaloj
Ngjyrat do teleis
Mbi harkun rrethor.
Kur deti te trazohet
E vala do pëlcasë
Pulèbardhèn mbi Adriatik
Do e zë me shkas.
Kur dielli tè lind
Vesën do e shndris
Do pij ujë burimi
Tè rris trëndafilë.
Kur do të shoh matanë
Përqafim do jap
Ujèrat e krojeve
Shtigjeve do i shpërndaj.
“”””””””””””””””””””””””””””
Janar

Ec mengjeseve te janarit
Flokun përdredh erë e ftohtë
Horizonti i ngrirë me kristale
Pasqyrèn e jetès ta nē shpirt ta shton.
Kristali i akullt para meje
Forcën për jetë më jep
Do ik matanë si lule pranvere
Ngricën e janarit do e step.
Kur dielli rrezet do i përhapë
Do tretesh ti o e bardha borë
Emrin e shkruar mbi bardhësinë tënde
Blerimi do e mbulojë.
Janar me akull e me flakè
Ne lagjen e fëmijërisë
Kujtova rrugicat me baltë
Edhe ditëve kur binte shi.
Sot, kur tymi nga oxhaqet po qanë qiellin
Përqafim do falë e ngrohtësi do marr
Janari një ditë do ik
Çatia prap do shndrisë.