VAJTO QYQE NÊ VISE TË MIA!!! !!
Mbi ktē pluhur qē po i bie malit…
Qē trubullon ujrat e Drinit plak…
Kēndojnē qyqet me za tē vajit…
Tym e mjegull po m.bie nē prag….
Po ia vret malit gjelbrimin…
Po ia thanē shkurret ndēr lisa…
Dufēm tē randē ka mēsy luginēn..
Vajtojnē nē heshtje qyqet ndēr mriza…..
Ma kēndoni kēngēn për s.fundit herē…
Se mka ardhē dita me vdekē..
Nis vajto moj qyqja nē degē…
Se djelmnia paskan heshtē…
O vllazēri a po dëgjoni apo shihni ..
A jeni gjallë a pse po heshtni..
A se shihni pluhurin mbi Dri..
Pse mbi ne bota po qeshin…
Mos mi prek malet e mia…
Uji i Drinit pse po m.trubullohet..
Mos mi grryjē zorrēt e mia…
Ç.ēshtë kjo vdekje që po mē afrohet…
Vajto qyqe nise vajin me të madhe hej ku ku…
Pse moj Dibēr nē kazan tē .ziftit tu tē lēshun..
Përse qyqet ditēt tuaja numērojnē duke vajtu…
Kēngēn e fikjes kush ta thuri me ta kēndu…
Orēt e ferrit mos hesht o vlla dibran..
Amanetin e stērgjyshērve qe brejshin barot me dhamb…
Hidhērimit mos ia ban amin e derman..
Po të merret copa e bukēs e dheu ndēr kambē …
Zgjohu more vēlla nga gjumi i pa pērgjegjshmes…
A asht tokē e ytja more haram…
Me tē vajtu qyqja mu nē shqemē tē derēs…
E tjetri mbush çekun me mund e zahmet tand…
Njē lojē e pakuptimtē që pērgjigja s.po i dihet…
Vallē gjithē kjo heshtje që mbi vdekjen po zihet…
Ku tē vret këpuca vlla e s.po e merr vesh….
Ty hesht e flej e bota me ty po qesh….
Shkroi!!!
Miranda Troci Derti!!
Reç!!
Dibēr!!!
“””””””””””
(Një pikë lot për ditēlindje)
Në rrugēn drejt thinjave ajo ec fuqishēm por njejtē..
Nga ditēt e saj që rrodhën goditshëm nga jeta me patë drejtē…
Nē meridiane mëngjesesh e zgjuar pa shpresë…
Në orēt e kohēs nënshtruar në dēnesē….
Ajo është grua por me shorte e vepra burrērie…
Ajo jetoj krenare edhe pse ditēt si dhanë kurrë momente lumturie…
Ajo èshtë e bukur po ajo pamje kartoline vallē ç.iu desh….
Në fatin më të ndēshkueshēm ajo u ndesh….
Asaj i qesh shpirti edhe pse pērbrenda zien valë…..
Thjeshtësia e saj shkruhet bukur nē çdo varg e fjalē..
Në statutin e sedrit mbytur nē brendēsi….
Nga çdo e drejtē jete mohuar nē padrejtēsi…
Ajo sot mbush gotēn me lotë si dolli për ditēlindje…
Nga mērzia dhe malli për fēmijēt qè ka në kurbet…
Pērqafimin dhe ndjesinē e njē nēne plot dhimbje..
E jeta e padrejtë që iu shëndērrua në makth dhe ferr…
Nga ferri i tē keqit e tē pabesit ajo gjeti pērbuzjen më mizore..
Nga pabesia e të ligut iu që ia fiku çdo ēndērr..
Ajo mbjell mirēsi sepse s.bie pre e tē keqit të kēsaj ore dhe kohe…
Ajo ka shpirtin mjaltë dhe pse gjithçka i iu shkel me kēmbē….
Vitet e saj vetēm numra e shifra vuajtjesh pa fund..
Nē kreditin e ditēve tē dhimbshme vetēm shtohen në përditshmēri…
Anija e fatit nē çdo sferë iu lēkund…
Por ajo është e fortē luftētare sfidon çdo vështirēsi…
