Manushaqja e Rilindjes
Jam ulur per te shkruar
Per keta tre burra te shquar
Qe aq shume kane punuar
Qe Shqiperine ta shikonin
Ashtu si enderonin vertet
ZONJE..
Por nje gje me ka habirur
Dhe vertet per te manitur
Qe te tre kollozet e Rilindjes
Prane e prane jane renditur
Qe nje djale pak i rritur
Prane tyre ka qendruar
Nje tufe lule u ka dhuruar
Endjen veten plot krenar
Kur vargjet e Avdylit ka kujtuar
Qe ndoshta ishte i burguar
Dy fjale sulltanit i ka derguar
Une e mbolla kete fare
Ka te tjere shqipetare
Qe e kerkojne kete fare
Gjithe shqiptaret po punojne
Qe A.B.C.ne ta mesojne
A .B.C.ne ta kendojne
Kujton vargjet e Naimit
Ti Shqiperi me jep nder
Me jep emrin shqipetar
Vllazeria edhe bashkimi
Enjerezia eshte shpetimi
Nje nga nje mendimet i vine
Per te shquarin Samine
Qe ka shkruar per Shqiperine
Per Shqiperine ai ka thene
Cfar ishte e cfar ka qene
Kujton vargjet e tij margaritar
Pa shqiperi s,do kish shqiptare
Kujton fjalet e tij si rreze drite
Qe s,do kish asnjehere Shqiperi
Po mos kishte shkolla shqi[pe
Prandaj te tre si cjane radhe
Gjithmone do mbeten gjalle
Si tre yje tre margaritare
