Duke parë pasqyrën
Një ditë të gjithë punonjësit arritën në zyrë dhe panë një këshillë të madhe në derë ku shkruhej: “Dje ndërroi jetë personi që ka penguar rritjen tuaj në këtë kompani. Ju ftojmë të merrni pjesë në funeralin në dhomën ku është përgatitur në palestër”. Në fillim të gjithë u pikëlluan për vdekjen e një prej kolegëve të tyre, por pas një kohe filluan të bëhen kuriozë të dinin se kush ishte ai njeri që pengonte rritjen e kolegëve të tij dhe të vetë kompanisë.
Eksitimi në palestër ishte i tillë që agjentët e sigurisë u urdhëruan të kontrollonin turmën brenda dhomës. Sa më shumë njerëz arrinin te arkivoli, aq më shumë nxehej ngazëllimi. Të gjithë menduan: “Kush është ky djalë që më pengonte përparimin? Epo, të paktën vdiq!” Një nga një punonjësit e emocionuar iu afruan arkivolit dhe kur shikuan brenda tij papritmas mbetën pa fjalë. Ata qëndruan pranë arkivolit, të tronditur dhe në heshtje, sikur dikush të kishte prekur pjesën më të thellë të shpirtit të tyre. Brenda arkivolit ishte një pasqyrë: kushdo që shikonte brenda saj mund të shihte veten.
Pranë pasqyrës kishte edhe një tabelë që thoshte: “Ka vetëm një person që është në gjendje të vendosë kufij për rritjen tënde: je TI”. Ju jeni i vetmi person që mund të revolucionarizoni jetën tuaj. Ju jeni i vetmi person që mund të ndikojë në lumturinë, realizimin dhe suksesin tuaj. Ju jeni i vetmi person që mund të ndihmoni veten. Jeta juaj nuk ndryshon kur ndryshon shefi juaj, kur ndryshojnë miqtë tuaj, kur ndryshon partneri juaj, kur ndryshon kompania juaj. Jeta juaj ndryshon kur ndryshoni TI, kur shkoni përtej besimeve tuaja kufizuese, kur kuptoni se jeni i vetmi përgjegjës për jetën tuaj. “Marrëdhënia më e rëndësishme që mund të keni është ajo që keni me veten tuaj”.
Bota është si një pasqyrë: ajo i kthen kujtdo reflektimin e mendimeve në të cilat njeriu ka besuar fort. Bota dhe realiteti juaj janë si pasqyra të shtrira në një arkivol, të cilat i tregojnë çdo individi vdekjen e aftësisë së tij hyjnore për të imagjinuar dhe krijuar lumturinë dhe suksesin e tij. Është mënyra se si e përballoni jetën ajo që bën diferencën.
“””””””””””””””””””””””””
Nënë TEREZA
Jetë
Jeta është një mundësi e përfituar prej saj.
Jeta është një bukuri, admiroje atë.
Jeta është lumturi, shijojeni.
Jeta është një ëndërr, realizojeni atë.
Jeta është një sfidë, përmbushu atë.
Jeta është një detyrë, plotësojeni.
Jeta është një lojë, luaje atë.
Jeta është e kushtueshme, kujdesu për të
Jeta është pasuri, mbaje atë.
Jeta është dashuri, shijojeni
Jeta është mister, ta dijë – Jeta është një premtim, përmbushje atë.
Jeta është një pikëllim, kapërceje atë.
Jeta është një këngë, këndojeni.
Jeta është një luftë, pranojeni atë.
Jeta është një tragjedi, përballe me të.
Jeta është një aventurë, gezojeni
Jeta është fat, bëje.
Jeta është shumë e çmuar, mos e shkatërro.
Jeta është jetë, lufto as nje her mos u dorzo
“”””””””””””””””””””””””””
MOS MË KUJTO
Të uroj te mirat e botēs
mos m’ë eja nga pas
Mê harro, edhe nèse
vdes mos qaj pēr mua
as mos me kujto
Sepse asnjeher nuk më dashte
as njeher një fest nuk më urove
nuk më dhe përkrahje
as dashuri nuk më dhe dot
Ç’do her më shtype
më shkele edhe ne sy të
dikuj, para nje femre shet
trimeri, të duket vetja burr
Un nuk të shof ashtu
As trim nuk je mos mendo
Je një i përulur para botës
Çe shkel , e nênqmon një
Femer
Nënën e femijeve tu
ti nje hiq je per mua
nuk perulem para ofendimeve
tua, jam grua, jam nanë
Për femijët do të duroj
edhe të më shkelësh
më këmbë në qaf
urē do bëhem
Tua prishësh lumturin
e fëmijërin, fëmijeve
të mi nuk të lejoj,
Jam nënë , dhe flijohem
Para pa’burrëris tënde
