AROMË R I N O R E…
Ajo puthje valë e zjarrtë
Në aksjonet e rinisë ,
S’ishte puthje, ishte mjaltë
Ish ‘ nektar i dashurisë…..
Ndrinte si margaritar…,
Syri , vrulli moshërisë…..
Në Libofsh e në Mbrostar…
Shtroi shinat… e Shqipërisë…*
Forcë vigane dashuria ,
Shpërtheu si llav e vullkanit ,
Si një bletë u ngrit rinia
Ndërtoi “hojet ” e vatanit…
U njohën u dashuruan
Siç dashurojnë zogjt e malit ,
Dashurinë e çimentuan ,
E ruajtën si syt e ballit.
Ishte shpirti borë i bardhë
Dhe fryme patriotike…
Me qesen si një flet dardhë
U bënë vepra titanike….
Hekurudha po vajton
Kujtimet vijnë si ujëvara ,
Se rini ‘ e moshës tonë
I ka kallot të pathara…
Vitet si era kane shkuar
Bora majave ka zënë…..
Ajo puthje prushëruar
Vjen në vargje bëhet këngë…
*- Traset hekurudhore i çeli
rinia e Shqipërisë me shpirtin luftarak vullnetare…
*- Pas viteve 1990 Hekurudha ra ne gjumë , u neglizhua ,u harrua u sakatua……
Kushtuar shokëve dhe shoqeve
pjemarrës në atè asjon…
15 Gusht 2020…….
“””””””””””””””
I PREKA YJET
ME DORË
– Në “MEKËN ” time…
Gjunjët si me ashensor
Më ngjitën mbi Trebeshinë,
I preka yjet me dorë
Siç prek librat në vitrinë…
Gëzon shpirti shkëlqen nuri ,
Syri nuk ngopet së pari ,
Në Trebeshinë këndon guri …
Këndon dhe një fije bari…
Hingat ishin me dëborë
Faqet plot me trëndelinë ,
Si një vajzë vetull-kurorë
Ndrinte Hëna mbi kodrinë….
Zogjte dy nga dy lodronin
Mbi nje degë trëndelinë ,
Putheshin dhe dashuronin ,
E sfidonin pandeminë….
Zjenin sheshet dhe korija
Simfoni e padëgjuar….
Sikur vetë perëndia
Ziafete kishte shtruar…!
Edhe unë ia mora këngës
Elmazi * ia priste shtruar ,
U ngritën flatrat e zemrës ,
Gati për të fluturuar …
Atje kish vërtet pranverë
S’kishte fije pandemije ,
Un u deha si me verë ,
Arratisur prej ” kulvie “….(Korona)
Nuk e di gjunjët ç’do thon ,
A do binden tjeter herë ,
Por zemra do jetë gjithëmonë
Për tek “MEKA…” ku kam lerë…
– Elmazi * Kushriri im i mrekllullueshëm.
Bashkë shkuam ne ” Mekën …” tonë…..
Më 2, Qershir .2020
