Gjuha jonë purtekë flamuri
Gjuha jonë purtekë flamuri
Është e lashtë sa dhe bota
E përcjellim bir as biri
Nëpër vite s;e humb koha.
Gjuha jonë fole bilbili
Ardhur tej nga lashtësia
Mjaltë malesh, polen rilli
E bekon vetë Perëndia.
Për të vargje thuri Mjeda
Vjershëroi me mall Naimi.
Mblodhi fjalët porsi bleta
Kostandin Kristoforidhi.
Prijatar ai Gjon Buzuku,
Në la shqipen tek Formula*
Bash si fara që hedh bujku
U fut shqipja në ninulla.
Vjen Babë Duda gojëëmëbl
Prag më prag sërish troket
“ Kush s’mëson gjuhën e nënës
I dënuar është për jetë!”
Petro Nini plagëhapur
Pëshpërin ca amanete.
Sup më sup e krahët zgjatur
Shqipja kurrë të mos tretet.
Në një botë me vezullime
Me ujëvara e avionë.
Të mos mbesë si një jetime
Gjuha shqipe, gjuha jonë.
Të mos vyshket nga i ftohti
Mos e kalbë kurrë harresa.
Bashkë me gjuhët që ka globi
Të jetë lulja që ngroh breza.
• Formula e Pagëzimit”-dokumenti i parë i gjuhës së shkruar shqipe i hartuar prej Gjon Buzukut
• Marrë prej librit “ Lulet e diasporës”
