Maji lule mbirë mbi dhe…
Vitet ikin, lënë pas ujvara,
Maji kujton lulet mbirë mbi dhe,
Në çdo pëllëmbë të Arbërit labidarë,
Kopshte me lule, si pranverë.
5 maji si një plis i bardhë,
Zemra e një kombi që pulson,
Lumej gjaku, si valë,
Dhëmb shpirti i kombit si gjithmonë.
Dëshmorë e martirë flijuar,
Në istikame ngjeshur jataganë,
Mbrujtur me ideale kuruar,
Si shqipe fluturuan për vatanë.
Vitet ikin, lënë pas ujvara,
Cep më cep burime e kroje,
Bucela thyer, lyer me gjak vatani,
Shteg më shteg luftuan për këto troje.
Një komb një ideal, për vatan flijuar,
Puthën flamurin simbol të përjetësisë,
Në varreza mermeri si ari pasuruar,
Përmendorja kuvendon për bëmat e lirisë.
Nexhbedin Basha
5 Maj 2022
“””””””””””””””
Dielli do lind pari miku im…
Vargu më ngeci si një kafshatë,
S’kapërdihet mjerimi endur në shtëllungat e tymit,
Drita e shpresës u venit miku im
Dielli do lind përsëri…
Vargu si muzikë më ngeci…,
Muza e poetit u thye,
Yjet e shpresës nuk shuhen…
Në këtë vulg të brishtë.
Dielli do lind pari miku im,
Bisqe të rrinjë do shpërthejnë,
Në lisin e moçëm të gjakut do ulemi,
Si dy miq të kuvendojmë për retë.
Qielli u ça shpresa u venit…
Në rrugëtimin mes tufanesh,
Meteorët e ëndrave nuk vdesin,
Dhe zëri i lirisë nuk tretet…
Vargu, ah vargu..
Ai është i ëmbël si sheqeri, e i idhët si helmi,
E unë endem mes shkronjave dhe fjalëve,
Me lapsin mprehur kuvendoj me vargun.
Si fëmijë kërkoj pak dritë në fund të tunelit,
Përplasem me vargun si rebel…
Se ai është i vetmi ngushëllim për mua,
Të qetësoj shpirtin e gjumin trazuar.
Dielli do lind pari miku im,
Se mëshira dhe paqa do ngrohin retë,
Si dy miqë do kuvendojmë…
Të puthim hënën e qetësojmë retë.
Nexhbedin Basha
