Homazh per Ty Çameria ime
Nuk di ,
Nëse dhimbjen ,lashë atje
Apo një pjesë ,e mora me vehte
Por di ,që dhimbja porsi zjarr
Më dogji bashkë me Çamërinë
Për jetë të jetëve
U përplasa rrugëve të jetës
Në një botë ,që sdonte të më dëgjonte
Unë dhe Çamërija ime
Që thellë rënkonte
Nuk lashë diell në Çamëri
Por as edhe mora me vehte
E zuri Zervo me hordhi
Sikur dhe dielli çam të ishte
Kështu ai mendonte
Nuk lashë hënë e yje të ndriçonin
E zezë pis ish nata tek udhëtonim
Të drobitur , muhaxhirët ç am
Shpresën rrugëve kërkonim
Lashë pas ,nuse e dhëndurë
Në furrë djegur përvëluar
Nga frika se mos shtonin Çamërinë
I dogji , vrau ,preu ,këmbë sy e duar
Lash pas vdekjen
Të shëtit në Çamëri ,e lirë
Shtrëngova lotin ,fort në gji
Qiellit ja nisa nga Qaf Bota
Mbi Çamëri të derdhte lot bashkë me lot e tij
Tu pushonin dhëmbjet ,të djegurve
Të lageshin buzët e thara nga gjaku
Por spata çtu bëja gjarpërinjve
Që mbi trupat e pa jetë
I zuri nata
Lash pas ethe ,dimër ,shkretëtirë
Mbi vete ngarkova dhimbje
Largova gjumin e vdekjes
Dhe rrugëtimin ,vazhdova
Kokëmbetur prapa
Zemërndarë prapa
Trastëzbrazur ,barkpangopur
Buzëtharë ,buzëplasur
Buzëqeshjevrarë ,zvogëluar
Deri në palcë shkuar
Por eca
Eca përpara
Vazhdova ,marshova ,kalërova
Pa mbrojtje ,pa vatër pa sufra
Pa odë ,pa djepe ,
Ku të tundë një kalama
Pa angonë , për zonjë e aga
Kalërova mbi dhimbjen e vrarë
Mbi mallin e zhuritur
Pa u çmallur ,përzhitur
Mbi ëndërrat e kuqëluara në sokak
Por pa lotë ,aspak
Pak është të thuash vuajtje
Etjen se shova asnjë çast
Kalërimit dot ,shpjegim si dhashë
Rrisk faqezi thashë
E rrugën ,vazhdova
Kërkoja dritë kudo që shkela
Të mundja dhimbjen e ankthin bashkë
Përpara të nesërmen mendoja
Asgjë ,asgjë ,mërmëritja ngadalë
Ika larg nga toka ime
Nga lumi deti im
Atyre ju lashë veç dhimbje
Kokëdhimbje për vehte në kalërim
Kalërova bashkë me lotin e fshehur
Me mallin e plasaritur,në ulërimë
Kalërova me Çamërinë në mëndje
Në galerinë shpresëfikur të shpirtit tim
Fotografova ,
Ëndërrova
U betova
Dhe kokën kurrë se ula
Krenari përcolla
I keqi ,të keq thonë
Kështu ish edhe fati im
Botës i përcolla urtësinë
Si mesazh për dashuri
Për ty Çamëri
Kërkova drejtësi
Por bota ,smë dëgjoi
Drejtësia thonë vonon
Ateherë hapa krahët drejt qiellit
Papritur një yll në gjoks më ra
Më feksi një dritë
Faleminderit O Allah !
Shekujt le të ikin
Të tjerë do vinë nga pas
Drejtësi për Çamërinë
Do të mbajnë në krahë
Të dua Çamëria ime !
Për ty ,frymoj edhe në pleqëri
Më shumë se atëherë
Kur isha i ri
Dua të të shoh
Ja ,me këto duar do të ndërtoj
Dhe po stë pashë
Do vdes në ëndërrime
Ta dish sa të dua
Moj hanko zonjë
Nuk janë të mijat vegime
Janë dëshira që digjen zjarr
Për tumankuqen e rinisë
Që si prush më djeg mall i saj
Nëse vetë sdo mundem të vi
Do ta nis mallë mbi lule spata
Mbi degë bajame luleçelur
Mbi gjethe manxurani parfumuar
Mbështjellë me mandilen e nusërisë
Me tumanin pika pika
Rreth e rreth dashuri shkruar
Do ta sjell mallë ,me nip a mbesë
Se është amanet i lënguar
I pa harruar ,nga dheu i pa tretuar
Të çmallen për mua me ty
Me drurët e plakur nga vetmia
Me kullat shtatlarta pa çati
Me viktimat mbi rrugë lëshuar
Të të thonë Çamëri.
Per një dashuri të munguar
Për një zemër që pulson ,papushuar
Për një të drejtë të mohuar
Për një ëndërr që rri zgjuar
Për një jetë të vjedhur
Që në djepe filluar
Për tumankuqet që dot snusëruan
Për dhëndurë zemerlënduar
Për nutë shamibardha
Krrusur ,zvogëluar
Për Çamërinë kockë përvëluar
Pa varre për të kujtuar
Për atdhenë brenda atdheut
Grabitur masakruar
Nexhi Jaho
Lumturia eshte pranè jush
Gezojuni cdo dite te re
Qe sjell Miresi e Dashuri
Ne jeten tuaj
Duaje Jeten
Cdo dite qe vjen eshte e vyer per ju
Nexhi Jaho Fier korrik.2020
Nënës time të shtrenjtë !
Pluhuri kohës dalëngadalë
Të ka rënë moj nëna ime
Sa herë vi të bisedoj
Ndjej veç dhimbje e lëndime
Ndjej mall për ty e shtrenjta ime
Kërkoj sytë e tu të më vështrojnë
Embël e qetsisht nga fotografija
Fjalë zemre më dhurojnë
Për ty ,ndjej mall e dashuri
Përhumbem kur flas me ty
Mbi rrudhat e mija
Edhe të tuat gjej aty
Se të dyja bashkë
Kemi qarë halle
Kur ike e më le
Pa botë mbeta fare
Do të vi një ditë
Por ti pas do më kthesh
Je herët bija ime
Fëmijët që ti lesh
E di që do më thuash
Mos folë mos u mundo
Të gjitha i kuptoj
Se jam nënë bijëzo
Sa shumë dua të të flas
Por mendimet shpesh më flënë
Dhe pse gjumë sduan
Flasin heshturazi,me butësinë qe ke lënë
E mira nëna ime
Kam mall të pa treguar
Asnjë nga këta rreshta
Dot se ka përshkruar
