-Behet fjale per nje mbret.
Quhesh Herakliu, dhe therritesh Herakliu i mencur.
– Mbreti Herakli jetonte i vetem me tre vajzat e shpirtit te tij.
– E para quhej Beta, e dyta quhej Adeta dhe e treta me e vogela quhej Karolina.
– Me Karolinen mbante gjithemon mardhenie me te aferta, por disi me te fshehta.
– Vitet kalonin,mbreti Herakli mendonte, kujt nga vajzat, do ti pasonte fronin.
– Nje dite vendosi ti therriste nje nga nje, dhe ti pyeste, cfar mendonin per te atin.
– Thirri fillimisht Vajzen e pare Beten, dhe vazhdon pyetjen: c’far mendon ti per mua..?
Beta u pergjigj: Ti je drita ime, je si dielli qe ndricon dhe ngrohe cdo gje ne bote.
– Mbreti, u mallengjye nga vleresimi qe i bene Beta nepermjet fjaleve aq te bukura, qe ndoshta nuk i priste.
– Mbreti e ofron Beten, dhe e vendos ne krah te djathte.
– Me pas therret vajzen e dyte Adeten, dhe vazhdon me te njejten pyetje, pra c’fare mendonte per te atin.
– Adeta u pergjigje:Ti je thesari me i madh ne bote , pra je je pasuria me e madhe.Fjala jote ka vlere me shume se cdo gure apo monedha me e cmuar ne bote.
– Ky ishte mallengjimi i dyte qe provoj me vajzen e dyte.Kenaqesia qe po merrte nga vajzat e bene mbretin Herakli te besonte vertet, ne fjalen e bukur qe i therrisnin”Herakliu i mencur”.
– Mbreti ofron vajzen e dyte dhe e vendos ne krahun e majte.
– Tash, i vjen rradha vajzes se vogel Karolina, duke vazhduar me te njejten pyetje: c’fare mendon per mua i tha:
– Karolina, pa asnje hezitim thote: “Je kripa e guzhines”
-Mbreti, u ndje aq keq me pergjigjen e vajzes vogel, ishte nje fyerje aq e madhe, sa nuk u permbajte dhe e kercnone me fjalet paturpesi dhe injorante ne vleresimin qe i bene te atit.
-Mbreti mori menjehere vendim te prere, largimin ne moment nga shtepia mbreterore.
-Karolina u gjend e befasuar, me qendrimin e te atit, dhe u largua duke ja perseritur qe je”kripa e guzhines”.
– Karolina, tani duhej te mendonte per te gjetur nje zgjidhje per te jetuar.Meqe Karolina ishte nje vajze e bukur, e embel, e mencur, i jepnin perparesi per te gjetur pune.
-Meqe ishte “kripa e gjelles” shkaktari qe e largoi nga oborri i saj mbreteror, vendosi te kerkonte nje pune guzhinjere ne nje mbreteri tjeter.
-U pranua kerkesa e saj.Karolina filloj pune ne nje oborr mbretror me detyren guzhinjere.Nje dite, Mbreti Herakli u ftua ne kete mbreteri te merrte pjese ne nje feste tradicionale.
– Herakliu i”mencur” tani jetonte i vetem.
-Vajza e pare Beta ishte larguar me nje vilionist ne shtetet e bashkuara Amerike.
– Vajza e dyte ishte larguar ne Mbreterine e bashkuar, merrej me rritje kangure.
– Vajzen e trete e kishte shporrur nga oborri i tij, sepse e kishte fyer sipas tij me pergjigjen e saj, te menduar sipas mendje se vet.
-Perfundimisht, vendosi te merrte pjese ne dreken e ftuar nga mbreti.
– Vajza Karolina,u befasua me ardhjen te atit ne kete dreke te organizuar nga oborri mbreteror.
– Menjehere u muar me pregaditjen e pjatave, ku tash ajo kish fituar eksperience, dhe ishte bere K/guzhiniere.
– Karolina, meqe ja kishte prishur qefin te atit per kripen e guzhines, ku ajo kishte ne mend se kripa eshte shija e cdo gjelle, dhe ne menyre figurative donte te vleresonte te atin, perfundimisht vendosi qe pjatat e tij te beheshin pa krip, per te mos e lenduar per te dyten here.
-Kur mbreti Herakli filloj te hante,mosshijimi i gjelles e terboj dhe bertiti.
– Mbreti i oborrit, i indinjuar, therret Karolinen per kete veprim te pasjellshem.
– Karolina u pergjigj: dikur une me im at u prishem keq, per kripen e guzhines,sa me shporri nga shtepia.
-Sot vendosa, te mos e helmoj per te dyten here im at.
– Mbreti Herakli ishte i pranishem ne biseden e bere.Menjehere u prek, ju mbushen syte me lot, dhe nisi te fliste: Bija ime Karolina.NE KRIP ESHTE MENCURIA E FJALEVE TE TUA, JO TE HUAZUAR.
– QE TANI, DO TE VISHE ME MUA, DHE DO TE JESHE PASUESJA IME.
Pra, fjalet e bukura nuk duhet te na genjejne, per hire te dashurise mund te mashtrohemi, sepse jo cdo fjale e bukur, ka ne brendesi realitetin.
Duhet te dime, te bejme diferencimin e fjales se bukur me vepren e bukur.Mund te qendrojne shume larg per hire te dashurise, dhe shume afer per hire te realitetit.