FRYME E LIRI
(esse reflektimi ne burgun Covid)
******
Po eci ne rruget me kalldrem e nje qyteti plot kulture ,plot art qe sillte vetem energji aktive.Pranvera ka ardhur tashme e lulezuar ne shume ngjyra qe falin qetesi te clirojn nga negativiteti, buzeqesha se ndjeva “LIRI”. Per cudi mu hapen syte e reflektimit me imagjinaten time te lire ,e shfrenova buzeqeshjen dhe me nje rrotullim te bebeve te syve pashe vetem zbrazeti boshe, qe pranveren ma ktheu ne gri……………………
Mu gjunjezuan mendimet e u ula bashke me to …..sa do doja te ulerisja?!
-O njerez ku jeni fshehur cfare i i mbollem kesaj bote qe na denoi kaq rende qe izoloi LIRIN e humaniteti tone. Cdo dite po na burgos brenda disa mureve qe nuk paskan drite qe nuk jepin shprese…… qe njerzit po ndahen perse gjalli , e paskemi frik edhe nga nje perqafim .Lulezon pranvera ne vajtim , ku vdesin jete pa varre u bekan hi………
Ne banoret e kesaj bote paskemi faj, se u treguam rebel ndaj essenzes jete ,per te qene te lire .E shfrytezuam mos me keq , e perdhosem deri ne ate pike me kodin mendimit vetjak pa u treguar human per jetesen e kesaj bote , ku askush nuk merr fryme lirisht nga frika e nje armiku te padukshem qe e lindem se di nga kush , per te na vrare ne nje second. Na ka strukur si zogjte ne kafaz.
Dhe pse tregohem optimist se ka shpetim per te qene te lire . Por meditimi nuk po me leshon nga frika , si do te ndryshoj jeta kur ky armik te lere mandatin e te ik. E ne te themi jemi te LIRE…..
Do te jet liri e nje zanafille ndergjegjesimi per ta shpetuar kete bote nga pasigurit e jetes a do te vazhdojme me akoma me shkaterrimin egoist qe nuk na eshte ndare asnjehere nga brenda nesh .
A jemi ne vete ata qe ne duar tona duhet te mbjellim vetem jete ne djepin tone toke.
