Këmbanës për ty kush do ti bjerë ?!
Këmbana po bie fuqishëm me plot kumbim,
Porsi një muzikë buçitëse me fort tingëllim.
Dikush ka vdekur ! shpirti i qoftë në amëshim!
Ndaj njerëz janë mbledhur sot,shkojnë në varrim.
I bie fort ky prift ! s’ka të ndalur,s’njeh aspak pushim,
Pasi edhe më shumë njerëz pret të vijnë në shoqërim.
Si është e mundur! nuk po njeh lodhje ky njeri ?!
Ky prifti ynë, në majë të këmbanares veshur në të zi !
Eh! kjo botë për çdo njeri ka një fund,ka një përfundim.
Shumë njerëz kanë lënë jetën, kanë lënë dashurin.
Por prifti përsëri i bie fort këmbanës,nuk po di ndalim,
Edhe pse kjo zhurmë më godet,më jep frikë,më jep trishtim ? !
-Kam një pyetje o njeri! A mund ta di o prift i mjerë ?!
-Po për ty me kaq zell, këmbanës kush do t’i bjerë ?!!
-A e di ? kush kanë qenë të tjerë,përpara se ti biesh ti ?!!
-Edhe ata, ta dish ! I kanë rënë me ktë zell,siç po bën edhe ti!
