TË LUTEM! NJË FOTFGRAFI
1
Moj e mira, Lulja e bukur!
O Tëndafili i rrallë me vesë!
Me mall, gëzim e shpresë:
Një fotogrrral, nga Ti, po e pres.
Që herët në mëngjes.
2
Bëj një foto të çastit!
Nëse nuk ka dritë:
Mjafton, pakëz dritë,
Që celulari rrezit.
3
Del një foto e bukur,
Që ngjall fantazi…
O mirakja ime, o mrekulli!
Për zëmrën e sytë e mi.
4
Po i sistemoj vargjet
Në një poezi, me titullin:
“Të lutem! Një fotografi”.
5
Kur, të shkruaja poezin e parë;
Sapo erdhi, një e tillë, ftografi nga ti:
E, vetiu, erdhën vargjet, si një ujëvarë,
Me shpejtësi e bukuri të rrallë.
6
Shtysa për këtë mundësi, je ti;
Ti, je muza frymëzuese:
Për jetë e poezi.
E pres, e pres, fotogafinë nga ti.
Nizam Myftaraj. Tiranë, më 4.2.2021.
“”””””””””””””””””””””
TROJET, KOMBI E GJUHA IME
1
Trojet, kombi, e gjuha ime!
Të shënjta të trija.
Të coptuara, të trija.
2
Ca nga armiqësia e pushtuesve…
Ca nga marrëzitë tona…
Si imitimi i atyre, që nuk ju fali krijuesi
Ato mirësi e mrekulli,
Që i fali me shumicë Kombit Shqiptar.
3
Një dukuri e ditur mirë nga ne…
Është se, u kemi falur të tjerëve,
Djersë e gjak pa kursim.
Që ata të fitonin pavarësinë.
E së bashku të gëzonim lirinë.
Por ata që u dhamë gjithçka,
gjithçka faktikisht gjithçka
4
E, ju rrallë, në të dy frontet…
Ballë për ballë, viheshin shqiptar.
Që nga koha e Skënderbeut e me radhë.
Sa që rilindasit me radhë
U drejtuan: Mjaftë punove për të tjerë…!
5
Po për gjuhën tonë kombëtare
Ç’qe kjo marrëzi!?
Nga dy vëllezër me plotë fmijë
U dashkërka të jetoj vetë një.
6
Gjuha e një kombi janë dialektet e krahinizmat e përkatëse…
Të gjitha sëbashku
Përbëjnë atë ushtri të madhe
Të pajisur, me të gjitha llojet e fjalëve e shprehjeve.
Që gjallërojnë, plotësojnë e ndihmojnë njëra-tjetrën
“””””””””””””””””””””””””””””
NË JETË, NË POEZI E SHKRIMET E MIA
1
Në jetë, në poezi e gjithë shkrimet e mia,
Së pari, je ti.
Shkruar bukur, me aq sa di.
Përcjell, me zëmër e shpirt,
Me artin e bukur, të mendimit poetik.
2
Shkruaj, shkruaj me besim e shpresë,
Që edhe në shkrime, të përjetësoj Ty,
Ashtu siç e meriton ti.
Se sa do ja arrijë: as vet s’e di.
Por, sa të jem me frymë, këtë e di.
3
O emira, e thjeshta, e bukura, si Hyjni.
Autore e poezive, je ti.
Je Ti, pa janë shkruar e do shkruhen poezi.
Janë hedhur e do hidhen në pentagrame, Melodi e simfoni…
E gjithë artet e bukura, lloji-lloji.
4
Edhe autorësin e vargjeve,
Po e shkruaj në emrin ti tim
Ashtu si më kë porositur ti.
Ty, të përulem me kënaqësi.
