STINËT E QELBURA
Ata morën flakë i dua,
poshtë nën pemën e hardhisë.
I kam vënë kapelën,
duke i parë me nostalgji.
Reed për t’u drejtuar,
kohët e këqija.
Shtëpi për t’u larguar,
kënaqësitë kontinentale.
Dhia e vogël e Lismonisë
qiejt po enden.
Qymyri i konakut,
ndizen fishekzjarret.
Ata prekin frymën time,
qiejt po zbresin.
Dhe guri duhet smur
në tempuj balte
Kurbanet bëhen rreth e rrotull,
flakët e luginës .
Gjuhë të kuqe të ndriçuara
krahët e erës
Rezultati ishte intensiv,
e një drite të qetë yjesh.
Sytë në qoshe xixëllojnë,
stinët e tjetërsimit.
Fjalët vishen festive,
me një dorëzim bekimi
dhe doni të shtyni treguesit
për të shijuar momente të pastra.
Çfarë nuk do të jepja sonte,
për të bërë kërcimin.
Eja zot dhe ulu pranë,
gropës së psherëtimave..
Dy duar të vogla,
sakrifica e tyre po trajtohet,
Duken si degë të zhveshura,
stuhitë për të fituar
Gjymtyrët e zjarrit janë simpati,
kurthet po ikin.
Ngrohtësi e pafund ,dashuri,
dorëzojnë në mënyrë të sigurt,
Jam i pakujdesshëm mënjanë,
mes yjesh përqafuar.
Dy duart e nënës,
dashuria vjen erë,
Zemra është pishtari,
përjetësia do të pushtohet.
Mëndafshat e tenderit janë prekëse,
telat e shpirtit tim,
Aromat e luleve që çelin,
karafila, dhe bubugs.
Krijesa buzëqesh rreth meje,
Oborret janë të lagura.
Frymojmë rininë,
Oh i sëmurë, herë!
Dina Milou!
“”””””””””””””””
