TI ISHE DHE JE ZOTI IM !!
NENE !!
TI ISHE DHE JE ZOTI IM,
Gjithe jeten tende, ,deri ne flijim,
Ndaj sot, loti I nxehte ,me bie me nxitim,
Sot me diten tende, dua te perligj ate force dhe guxim,
Se cdo dite ti kalisje vullnetin Tim,
Me mesove ta shihja jeten pa lajle e lule,
Sepse ti vete, mes shume rrebeshesh, asnjehere su perkule,
Kurre su perkule dhe koken asnjehere se ule,
Ta dish mire se une te kam ngjare shume,
Sepse ADN tende e vodha pa zhurme,
Sepse ti ishe me e drejte se drejtesia,
Ashtu te njoha kur me perqafoi rinia,
Qe kur me perqafoi rinia ,e deri me sot,
Me ty nene e shtrenjte,zemren e Kam plot.
Mos u trishto atje lart ne qiell,se asnjehere skam gabuar,
Cdo dite e cast,ne gjurmet e tua Kam shkuar,
Me mallin ne zemer, dhe dhimbje per ty perqafuar,
Se ti ishe vetvetja, zonje dhe puntore,
Nuk doje kurre humbjen, po vec fitore,
Prehu e qete e dashur nena Ime,
Se kur te vij tek ti, me nje fryme do te tregoj te thjeshte jeten time,
Te tregoj se shume kjo bote ka ndryshuar,
Te tregoj se njerezit per pasuri Jane verbuar,
Jane verbuar dhe po mohojne njeri tjetrin,
Mos ndoshta nostalgji per kohen e shkuar?
Jo jo kjo eshte e verteta dhe skam gabuar.
PAVLINA BARDHO BUBULLIME LUSHNJE.
“”””””””””””””””””
POLITIKA ESHTE PER ZONJA !
Politika eshte fryme ,
Qe shkrin akull dhe bryme,
Por do zoterinj e zonja,
Te ndershem dhe sy shqiponja.
Politika eshte per zonja,
Qendrestare si shqiponja,
Qe se prishin gojen kurre,
Dhe nuk dine te nderrojne flamure.
Politika eshte per zonja,
Qe kane vlera e merita,
Qe nuk korruptohen kurre,
Siç eshte Znj.Lindita.
Siç eshte Znj.Lindita,
Zonja me zonje qe kam njohur,
Shkelqen si dielli dhe drita,
Zemrat e njerezve,gjithmone i ka ngrohur.
Ka siguri ne zerin e saj,
Ka mençuri dhe pjekuri,
Si nje buqete lulesh ne Maj,
Nje qasje e model,per te vjeter e te ri.
Gjithmone fjalembajtur dhe autoritare,
Tek njerezit perçon drite,
Ndaj per te te jemi krenare.
Vlerat Lushnjes ja ka rritur.
“”””””””””””””””
APOKALIPSI I SHPIRTIT….
Ne honet e shpirtit,gremisur jane mendimet,
Brengat ,hallet dhe gezimet,
Marr dhe i nxjerr nje e nga nje,
Si për çudi shoh qe prane tyre, nje engjelli po fle.
Kur shpirti ka dhimbje,
Shperthen si vullkan,
S’ka forcen ne bote,dhe Zot qe e mban,
Mos e lendoni nje shpirt te dlire,
Se rikuperimin s’ka te veshtire.
Kur shpirti vritet,
Si me giotine pritet,
Kur shpirti rendohet,
Ne mijera copat dermohet,
Kur shpirti vuan,
Si me zjarrin luan.
Lum kush gjithe jeten ka shpirt femije,
Si afrohet dot tundimi,dhe kurrfarë zilije,
Mos e lendoni nje shpirt pa maraz,
Se nga dhimbja,rrezikon dhe plas .
