DIKUR NË NJË MËNGJES
Dikur, në një mëngjes,tek bridhja me vrap
Një”mëllenjë e zezë” ma zë rrugën”fap”
Rruga është e ngushtë dhe u vumë përballë
Dhe u mblodha”grusht” ( mos më”ha” të gjallë?!!!)
Ma zu rrugën”fap” dhe m’i nguli sytë
Unë,lodhur vrap,më lojtën burgjitë
Buzë e saj,e mishtë shkoi vesh më vesh
Dhe m’u ngjeth mishtë(vallë, mos më përqesh?)
NJë palë buzë të trasha, të mishta,me lëng
Dhe nuk i bëra hasha, koka bëri “tëng”
Buzëqesha dhe unë.pa me duar e rroka
Na zuri me shkumë,kur e ngrita”hopa”.
Ka ndodhur dikur, m’u kujtua tani
Se m’u bë sikur,tash, në pleqëri
“Mëllenja e zezë”,eh, se”çmish” që pati
Ku je, o mëngjes,…çdo çast shkoi e vjati.
FLORIDA,18 qershor 2008
“””””””””””””””””””””””””””””””
” R E L A K S” D I M R I
Dimër në natyrë, dimër imjamoshë
Eh , sa je e mirë, ti, o moj,”mosqofsh”
Fytyra e bardhë si bora majmali
Sado i moshuar, tek unë lindi “djalli”
Është ca dimër i egër,bërr bëj nga e ftohta
Si ti nuk ka tjetër, o moj fytyrëngrohta!
Pa zë e afrohem,qe si RRymë GOLFSTRIMI!
Ngrohem dhe ngrohem,si djalë Përparimi.
U bëra duman në palcë të janarit
Çfarë të them, moj xhan, e ngrohtë”borë emalit”
E ngrohtë”borë e malit”,mu në palcë të dimrit
Ç’i bëre kokëbardhit, moj ti,e”GOFSTRIMIT”.
“”””””””””””””””””””””””””””””
HUMB PAS NJË SYRI TË NDRITUR !!!
Kam qenë si një”kalë i uritur” dhe kullosja në”çahiret e botës”
Sa shihja një sy të ndritur, më luante çarku i kokës.
Më luante çarku i kokës, se mendja dilte nga burgjia
As pyesja fare prej botës (më thoni:-A ka turp dashuria?)
Dashuria nuk ka as sy dhe as turp dhe prrallën merr gjykimi
Për dashurinë turpin e ha me bukë dhe as që pyet,Përparimi?
U plaka,por huqet nuk i lashë (e humb pas një syri të ndritur)
Nuk zbres nga “kali i sevdasë”( për dashuri,jam i “uritur”.)