Mirëmbrema të thashë
dhe sonte si përhëre
por u bënë dy jave
që ti,nuk me flet asnjëhere
Asnjëherë se kisha menduar
qe ne këtë pranverë
fjalët e tua tua të ëmbla
të mos i dëgjoj asnjëherë
Jeta është e tillë
me gëzime ,vaj e lot…
por dhimbjen që le pas
e di vecse i madhi ZOT…
Cdo ditë që kalon
mungesa jote na përvëlon
nga parajsa qiellore
ti na mbron dhe na meson…
Ajo ditë Prilli ,data 19-të…
do mbetet ditë e zezë
sa te kemi jetë….
Ngrihu, ne të thamë
te na thuash 2-3 fjale
se per ty kishin arshur
Nipa,mbesa,miq,shokë
dashamirë dhe kumbarë…
Fjalët që mi thoshje
kur nisesha për udhetime a’ pune
do me kujtohen gjithmonë
dhe s’do t’i harroj kurrë…
Duke shkruar këta rreshta
fjalë pas fjalë e varg pas vargu
syri im për ty o bab’ ….
asnjëherë lotin se ndali…
Tani nuk po shkruaj më…
se mendja dhe zemra
per ty jane plot pikellim
se malli per ty,kurrë s’do
ketë mbarim…
I shkruajta keto vargje
për tim At’ Kolë Zhivanin..
shpirti i tij u prehtë
ne parajsën e vërtetë
i del para im’ vella
Mejdan Zhivani
dhe aty e pret….
…Shpirti i tyre u preh’te i qetë
ne parajsën e Zotit ,dhe te gjithë ata që morën pjesë në këto ditë dhimbje për ne,qoftë fizikisht apo edhe virtualisht,me telefonatat mesazhet dhe komentet paçin gjithmone dorën e zotit pranë të gjithë atyre që u’a do zemra….
