Shqip…!
Në të madhen “BOTË” jam
Shkova e shkela e ç’ka nuk shikoj
Tingullin më të bukur,në vesh kam
Fjalën e bukur shqip kur dëgjoj.
Në sy e njoh ,shqiptarin kudo
Rrudhat në ballë,mundin tregojnë
Buza në gaz atë e dallo
Gjaku i kombit me to na afrojnë.
Dashurinë që japim e mirësinë
Askund se gjeta te askush tjetër
Brez pas brezi kem’ bujarinë
Pa dallim të rinj e të vjetër.
Na lidh një gjuhë,na lidh traditë
Njëri- tjetrit i japim dorën,
Mburremi ne ,me të gjitha cilësitë
Si vëllezër e motra tashmë shpërna botës.
Shqipen e bukur ,mësojmë trashëgimtarëve
Nipave e mbesave lind në vende të tjera
Është dëshira e gjithë mërgimtarëve
T’u trasmetojë brezave cilësi edhe vlera.
P.Prendi 11.06.2022 Firenze
“””””””””””””””””””””””””””””
Miku e cifliku
Jeta,na mesoi,te njohim shume
Dike ne shkolle,jete edhe pune
Rrethuar,me miq,e njerez te mire
Ka ndonje dhe me shpirt”te ngrire”.
Kane thene te tjere,s’e them une
“Miku i mire,me shoke shume”
Me nje dore jep,me tjetren merr
Zoti dyfish,ja ben c’ka nxjerr.
Ne cdo epoke a kohe te lashte
Nuk jane,te gjithe njesoj or mik
“Fjale te bukura,guret ne traste”
Ne “shqelm” te gjuan,per nje ciflik.
Ne mes te mikut e “pazarit”
Kush e zgjodhi, kete te dytin
Ne jete ,nuk ja sheh hajrin
S’di nga i vjen,por ja zen fytin.
I pabesi,afron shume…
Fjale te embla e te bukura
Eshte pervoje e jetes,te “hedh” ne lume
Nga njerez te tille,s’kem dite te lumtura.
Be rrejshmi eshte i pafytyre
As nuk ka dinjitet…
Diten qan,per mua,per ty…
E naten po ai …na vret.
Mikun e mire,ne te keq ,e njeh..
Te jep doren,te behet krah
C’ka ben per te tjere,nuk sheh
Shpesh here, del i afert si vella.
Miq te mire ,akoma, ka
Eshte fat,me i takue
Miqesi e mire,eshte “parajse”
Kudo qofte,ne skaj te dunjase…!
