FRYMËZIM JE TI
Frymëzim je ti
Si gjethet e jeshilta ti hënëz e plotë
Në honet e shpirtit hap të madhen
portë
Bukuria s’plaket në ylbere gjallëron
Frymëzim je ti
Në qiellin e kaltër shfaq imazhe si hyjni
Idetë që të lindin i shfaq ndër horizonte
Qetësisht i prek skajet e kësaj bote
Frymëzim je ti
Dlirësinë e shpirtit Zoti të ka dhuruar
Motiv ju bëhesh miqve kudo ku janë
E ëndërrën delikate hovshëm realizon
Frymëzim je ti
Drejt qiellit hyjnorë synon të shkosh
Si engjëjt me flatra të buta plot ëmbëlsi
Me zemër e shpirt plot dlirësi
Frymëzim je ti
Arkitekt i bëhesh realizimit të ëndërrës
Pa lavde parakalon atë fushë të madhe
Duke u kthyer në shkëlqim të letersisë shqiptare
Frymëzim je ti
Nëse poezia do kishte gojë e të thoshte
për kë flet
Menjëherë do të përgjigjej
Për atë që dhuron dije jo mediokritet
