Dallandyshe” krahè- prerè”
…
Ngrohet moti vjen pranverè
Rrugë merr gjelbèrimi,
Dallandyshet si pèr herè
U kthyen nga shtegètimi.
Unè sodisja anès bregut
Nè mes lulesh me aromè ,
Ngrita kokèn lart nga qelli
Dallandyshet fluturojnè .
I gèzuar pèr.zemanè
E nè atè prehèr unè rashè,
Dhe pa pritur aty pranè
Prap njè dallandyshe pashë .
Ajo rrotullonte synë e zi
E pa dyshim kishte nevojè,
Tè mos ishte nè vetmi
Dhe pranverën ta shijojè.
Unè ndalova pa pritur
Dhe shikova pak i ndrojtur,
Por sytë e saj ishin ngulitur
Drejt tek unè tè pèrlotur.
Por ç tè bèja unè vallè ?
Ah sa keq qè u ndjeva!
Prapa s’kthehem jo i
gjallè
Se sytè e saj i pèlqeva !
Ajo thoshte nga leximi
Fjalè shpirti e fjalè zemre ,
Unè mora nga kuptimi
Èmbèsinè e njè femre!
Ju afrova ti jap zemèr
Dhe tè merrte ç far tè donte,
Se e pashè si në èndèrr
Qè dikush i mungonte..
Edhe ajo donte mbèshtetje
Si shoqet e saj nè çifte,
Por fati i keq qè e trete
E kishte vrarè nè braktisje:
Rrotullohej e munduar
Se nuk ishte si mè parè,
Zemra e saj e pèrvèluar
Plagè plumbi kishte marrè.
Mè foli me shumè dhimbje
E mè tregoi krahun e prerè,
Dhe pse lule nè vrenitje
Ajo prap donte pranverè..
Engjèlli mos ketè shkelje
Se shajtohet me shejtanè,
Me pak puthje e pèrkèdhelje
E në qetèsi tè ketè xhanë.
Jo nuk vritet bukuria
As tè lihet si e mjerè,
Unè i them nga dashuria
Jam nè krahun tènd tè prerè*
Fluturo nè hapèsurè
Gèzo ditèt ti me mua,
Mos e vra shpresèn e lirè
Se krahè-prera unè tè dua !
….
Ramadan kllogjri
