Rita Oxha

MONOLOG

Kam mall për ty, o nënë,

Dua të të sodis me syrin shtegtar

Si zogjtë që sodisin tërë

Varret e kontinenteve

Në shtegëtimin e tërë stinëve.

Jam këtu pranë teje… vështroj

mermerin dhe ca fjale të shkruara…

Kam mall për bisedat tona të lëna përgjysëm

si dy zogj pranë e pranë..

asnjëherë të çmallura.

Pa ty pemët janë pa gjelbërimin e duhur,

Pranvera nuk lulëzon, kur s’të kam pranë,

sythet e pemëve nuk kanë më atë hijeshi

Dhe hëna s’ka bukurinë e dikurshme…

Vë dorën në këtë mermer dhe …….

ngadalë ngadalë të ledhatoj,

Tek fotoja jote malli shplodh, sytë…

Aty shoh si zgjatet dora jote,

Ja po tundem në prehërin tënd …

Në këngën tënde,në dashurinë tënde,

Në mermerin e tërë deteve

Që fshihet aty…

Kam mall… Ëndërrat më largohen,

Dhe malet më largohen, dhe deti më largohet,

Dhe Dielli bën sikur s’më sheh…

Një bilbil të këndon me zërin e tij magjepsës

shpirtin tënd troket me cicërima

në emër të mallit tim që shkrin ajsbergët

Shkroi Rita Oxha