Liria në rrezik
Pambarimi dredhisē me kërcënim vdekjeprurës
I ushqen me karrema të pangopurit për pushtet
Nga instikti i fortë dridhen me ndrojte postet…
Përballē pastërtisë njerëzore lirinë vën në rrezik
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
SHTE NJËHERË
Ishte njëherë për habinë e të gjithëve
dashuria fluturonte me krahët e zemrës
folenë në dritën e syve e kishte
kufijtë e saj ishin rrezet e diellit
forcë që bashkonte qiellin me thellësitë e detit
nektar i frymës së shpirtit çelte në sytë e luleve
e mjaltin e vesës e derdhte në kafazin e zgjojve
fati i saj ishte në sytë e zemrës
ndizte dritat shpirt t’i jepte jetës
“””””””””””””””””””””””””””””””””
URIMI
Urimi më erdhi me ngricë dhe acar
Brymë e pjalm trëndafilave të zemrës
E kuptoja largësinë por jo dhe ndarjen
Klithnin fjalet e plagosura vargjeve
Nën dritën e diellit lëngonte zemra
Nga mbarimi i gjërave të shenjta
Që orvateshin të arrijnë lumturinë
Dallgëve të jetës, pambarim…
Mrekulli nuk është që të shpresosh
Kur në festë të tendoset zemra
Por dashuri e saj që të jepë forcë
Dhe përtej vdekjes bën që t’jetosh
