TË PRISJA
Të prisja të vije si atëherë
veshur me mirësitë e dashurisë
me ëmbëlsinë e shpirtit tënd
lule – nektar që jetë më jepte
Të prisja me gëzimin diellor
veshur me bukuri që kullon dritë
zemra të mos më lëngojë
dashuria të jetë dritëplotë
Por ti s’kthehesh më kurrë
unë orvatem kot të t’presë
vetëm në mendje më kthehesh
bashkë me dashurinë që e ndiej
“””””””””””””””””
E VESHA DHIMBJEN ME PETKUN
E BUZËQESHJES
Vesha dhimbjen me petkun e buzëqeshjes
Kullonte dritë dashuria mbulonte trishtimin
Shigjetonte rrezatimi i dhimbjes së zemrës
Bjeshkë të lartë më bēnte ta shihja gëzimin
“”””””””””””””””””””””
SIPAS LIGJIT…
Në peshore janë dielli e hëna
Me baticat dhe zbaticat e tyre.
Materiet tërheqin njëra-tjetrën
Dihet,
sipas Ligjit të gravitacionit!
“””””””””””””
DIÇKA PO NDODH
Diçka si shtërgatë përshkon
Jo në qiell, por në tokë.
Mendjet e çoroditura,- sulmojnë
Nga zhurmat,veshët ushtojnë.
Diçka po ndodh,dikush ndëshkon
Ideali,shenjë e lartë,- sfidon
Servilizmi, shenjë nënshtrimi ,
Të vlerësojë pa gjykuar,- nxiton
Të Zezën për të Bardhë ta pranojë!
“””””””””””””””””
FATI I MIRË
I lumtur është ai që e ka fatin e mirë të jetës
në rrjedhat e kohës ec me mirësitë e shpirtit
me forcën vepruese të dashurisë ngjitet lart
dhe përballet duke i kapërcyer vështirësitë…
Rrezatimin e zemrës e mban si burim drite
të dritës që e ndez fati i dashurisë së lumtur
atyre vrulleve të papërballueshme të zemrës
që digjen përbrenda dhe mirësitë përshfaqin
