“”””””””””””””””””””””
Në vetminë e trishtë mes dhimbjesh.
Loti i mallit m’përflaket ndër sy.
Shpirti kërruset i lodhur kujtimesh.
Nga pesha e viteve të lumtura me ty.
Do kalojnë vite apo dekada s’e di.
Sa ç’mund të rrojë një zemër e zhuritur.
Derisa të piqemi bashkë në përjetësi.
Për puthjet tuaja do mbetem i uritur..
Herët a vonë do kthehem tek ti.
Prandaj të lutem më ruaj pak vënd.
Të prehem pranë teje si dikur fëmijë.
Me kokën mbështetur në prehërin tënd..
Që ti prapë me flokët e mi të luash.
Me duar të mi ledhatosh butësisht.
E me zërin e shpirtit tënd të më thuash.
Të dua biri im, të dua pafundësisht..