Sava Fezga Branko

Aroma juaj

Ju ishit gjithshka për mua,

Në kohē t’vrenjtur e me shi,

Ishit mjalti brënda kosheres,

Qē ëmbëlsonit mbas çdo veprimi.

Ju më ledhatonit me shpirtin e bukur,

Por kur s’munde ta nxirrje në pa,

Jeta të vuri në prova të forta,

T’i asnjëherê su përhule prej saj.

Nënë kjo fjalē mbanë brenda,

Dashurin,përkushimin e familjes

Nënē je pika e lotit që rrjedh në krua.

Etjen ta heq e ndjehesh flutur.

Prehëri juaj ngrohtësi pērcjell,

Si hoxhaku me dru në dimrin e ftohtë.

Përkëdhelja juaj hynë mbrenda shpirtit,

Si rrezja e diellit kur depërtonë.

Nënë je mbretëresha e jetes ,

Diamant që shkëlqen në çdo kohë,

Je oazë me lule shumë ngjyrshe,

Aroma juaj në çdo venë jeton.

“”””””””””””””””””””””

Ke hyrë paftuar

S’do t’ja dish nga vjen’ e nga shkon’,

Paftuar ke hyrë këmbë kryqë në poltron,

S’je ngopur akoma,ti jet dot marrësh,

I pashpirt je, por je dhe hakmarrës.

Në mushkëri ke hyrë atë po e bluan,

Përpëlitemi mes dhimbjeve për t’rezistuar,

I pabesë je s’të lë të ngresh kokë,

Sa po të sheh mirë ,godet ku je dobët,

Si një gjakpirës ke hyrë në trup,

Të shkrin si qiriri i llambës me vajgurë,

Ke zgjat tentakulat për të na përpirë,

S’Kënaqet çdo ditë me jetët kur merr.

Ke gllabëruar gjithë qënjet njerzore,

Nuk ndjen aspak mëshirë për dhimbjen që lë.

Mbi shtratin e vdekjes ti rrugen e shtronë,

Zoti i dënoftë për k’të që na bënë.