Sava Fezga Branko

Brënda erësirës.

Ecia brënda erësirës së kohës,

Labirinthe pa fund në vinin pas,

Kërkoja këmba dorë në fund t’ tunelit,

Dritën qorre që vinte prej saj.

U enda si endacak dëshpëruar,

Por asgjë squllosa veç lodhjes,

Energjit u shterën venitur mbetën,

Si rezistuan dot vështirësive të kohës.

Tani hap krahën fluturoj në ajër,

Si etalon trupi varet e më s’mbanë,

Rrëzohet,ngrihet e sytë më s’shohin ,

Asgjë të bukur që brënda shpirtit mbanë.

Ecën i vrarë dërrmuar netësh,

Iluzionet mbarten në imagjinat,

Asgjë s’shijuan veç intriga morëm,

Që jeta si medalion na i serviri pranë.

25/04/2022

“””””””””””””””””””””””””

Miqesia e paster,miqësi pa rrena,

Je si verë e vjetër rruajtur në musëndër,

Si burrimi rrjedh,nèpèr shtigje ecën,

Qe te gjej qetsin,Miqesie e çilter .

Të duash me zemër larg indiferentizmit,

Pranë ajo të gjendet në vështirësi ,

Miqesi kjo lidhje ështe shum shenjtè,

Sa kalojnë vitet behet me e shtrenjtë.

Miqesi e bukur që derdh lotët ujë,

Nga mungesa,kur nuk je prezent,

Miqesia e paster,Miqesia me vlera

Asnjeherë s’harrohet,Kjo është e verteta.

@Sava@

“”””””””””””

Ripostim

E hoqi maskën.

Ndjehesha e lumtur në miqsin time ,

Nè atê shoqëri që e mendoja pa hile,

Shpirti im i ndjente si veten,

Por e zhgënjyer ka mbet gjithnjë.

Tek mblidheshim rreth tavolines,

Ku hëna hidhte shkëlqenin ,

Batuta fjalë, shaka, pa numer,

Se shihnim kohën që fluturonte.

Në ajrin e paster ku era frynte,

Mendimet e mija fillun t’kthjellohen,

Ç’po shija dëgjoja në atê trapez,

Nuk jam mir’ unë, apo ajo.

Mëndja më mbeti tek mikia ime,

Sa piu një gotë nuk po e njihja,

Fjala i priste sa para mbrapa,

Fytyra e saj po ndryshonte maskat,

Diku hidhte krip zeher na bënte,

I shtonte sheqer na lante ,na lyente,

Pēr habi të kohëve që njiheshim,

Ajo ishte mjeshte e ndrimit të personalitetit.

Sava Fezga Branko

Brënda erësirës.

Ecia brënda erësirës së kohës,

Labirinthe pa fund në vinin pas,

Kërkoja këmba dorë në fund t’ tunelit,

Dritën qorre që vinte prej saj.

Ecën i vrarë dërrmuar netësh,

Iluzionet mbarten në imagjinat,

Asgjë s’shijuan veç intriga morëm,

Që jeta si medalion na i serviri pranë.

25/04/2022

“””””””””””””””””””””””””

Miqesi e bukur që derdh lotët ujë,

Nga mungesa,kur nuk je prezent,

Miqesia e paster,Miqesia me vlera

Asnjeherë s’harrohet,Kjo është e verteta.

@Sava@

“”””””””””””

Kjo bot’e egër dhe e vështirê,

Kudo miqsin e ka shpërfytyruar,

Maskat heqin e vën’ sipas interesit,

Ka humbur vlerën e shoqërisë s’paster.

Sava Fezga Branko

21/04/2021

LINI NJË PËRGJIGJE Anulo përgjigjjen

SHKRIMET E FUNDIT