Ëndrrat i kanë lënë
Si vulë në murin e pikëllimit
Tash
Si të përqafohemi
Në mërgim apo në vendlindje
Është pyetje kjo
Që hapë plagë
Edhe të reja edhe të moçme
Sa madhështi
Kur lumturia bëhet dritë
Në lapidarin e dhembjes…
(S. B.)
“”””””””””””””
VETËM DO BUZËQESHIM…!
(Baladë shekulli)
Fëmijët
Këtë përrallë nuk e besonin
Andaj
Në dritare
Nga acari
Vizatim jete bënin
Deri sa një kungull
Për mëngjes
Në tenxheren e madhe
Me lotët e nënës zihej
E për drekë
Ndoshta pulat e bëjnë
Ndonjë kokërr vezë
Për darkë
Me përrallat e kohës
Do ngopemi
E kur të na zë gjumi
Me zhurmën e zorrëve
Do shoqërohemi
Në mëngjesin tjetër
Shikojmë njëri-tjetrin
Nënën e përqafojmë
Dhe vetëm do buzëqeshim…
(©S. B.)
