VËLLAIT
Kur marsi pikturoi në të gjelbër
e gjethi sythoi mbi pemë,
loti më përloti,
zemra gjoksin më grushtoi.
Ike
si një perëndim në muzg,
u ngrite në perandorinë e qiellit,
u bëre erë pranvere
derdhur mbi grimin e stinës.
Mbete
mall në dy rreze dielli,
dhimbje në pragun e derës
që thërret:
Vëlla!
@seti pezaku vladi
30/04/2021
“”””””””””””””
PASTEL*
(Nga libri “Ishull emocionesh”).
Hijet mbyllën ngadalë dyert e natës.
Vetëtima thyhet në kurriz të qiellit,
plasarit porcelanin e vetmisë
në tehun e heshtjes që flet
me kthinat e zemrës
që rri varur në zverk të natës.
Sirena e shiut
kumboi me padurimin e pritjes
për të shijuar me majë gjuhe
grimin e pranverës.
Një bulkth
më ngjirej refren nëpër zë.
Bashkoj ëndrrën
me cicërimën e bulkthit.
Agu
që po vjen,
troket në portën e malit,
shtriq krahët e valëve mbi det,
më ndez shporta dëshirash
trazuar
me mallin e zërit tënd
që nis ditën e re.
@seti pezaku vladi
“”””””””””””””””””””
Një ditë, Sokrati, filozofi i madh, takoi një të njohur,
i cili rendi drejt tij i ngazëllyer dhe i tha:
– Sokrat, a e di se çfarë dëgjova për njerin prej studentëve të tu?
– Prit, prit pak, – u përgjigj Sokrati.
– Para se të ma thuash, dua të bëj një test të vogël.
Quhet testi tresh.
– Testi tresh?
– E saktë,- vazhdoi Sokrati.
– Para se të më flasësh për studentin tim, le të testojmë për një moment se çfarë do të më thuash.
Testi i parë është e “vërteta”.
A je absolutisht i sigurtë se ajo që do të më thuash është e vërtetë?
– Jo, – u përgjigj i njohuri,- në fakt sapo e dëgjova.
– Dakord,- tha Sokrati.
– Pra, ti nuk e di nëse është e vërtetë apo jo.
Tani provojmë testin e dytë, testin e mirësisë.
A është diçka e mirë ajo që do të më thuash për studentin tim?
– Jo, përkundrazi…
– Atëherë,- vazhdoi Sokrati,- ti do të më thuash diçka
të keqe për të, edhe pse nuk je i sigurtë që është e vërtetë? I njohuri ngriti supet, pakëz i zënë në siklet.
Sokrati vazhdoi:
– Ke ende një shanc për të kaluar, sepse ka një test të tretë, filtri i dobësisë. A do të jetë e dobishme për mua
ajo që do të më thuash për studentin tim?
– Jo, në fakt jo!
– Atëherë,- e mbylli Sokrati, – nëse ajo që do të më thuash nuk është as e vërtetë, as e mirë, as e dobishme, pse duhet të ma thuash?
