JETIMIN JETA E VRETË
Qysh I ri mbeta pa nënë e baba
U rrita me vuatje shumë
Jo vec jetim por dhe fukara
Hallet e vuatjet rridhnin si lumë
Shpejtë me një vajzë u dashurova
Dhe e lam ditën kur bashkë me bisedu
Por rrugës për në takim u arrestova
Nga policia serbe keq jam malltretu .
Si gjithë të tjerët edhe ne dy
Kishim dëshirë me dasëm me u martu
Ishim të varfër s’kishim mundësi
Vendosëm pa dasëm jetën me fillu .
Kur je jetim ndihesh njeri I mjerë
Shpesh këto ishin ndjenat e mia
Vec unë s’ u dorëzova asnjëherë
Në vend të zhgënjimit fitoj dashuria .
SHABAN V EMINI
