Sot nga një ëndërr e bukur u zgjova
Tek shëtitja në një livadh
Mes barit të gjelbër mbuluar.
Lulëzuar plotë kamomil e manushaqe,
Nën kurorën e blirit lule plot aromë
Ndjeva erën e lehtë t’më përkëdhelte
E ngrohtë si një fllad vere…
Cicërima e zogjve refrenin e një melodie
më kujtoi…
Eja , eja, bashkë me zogjtë, e më sill pranverën
Zogjtë u kthyen nga shtegtimi..
Eja , kthehu dhe ti , në tënden fole..
Mbi sup një zog një pendë më dhuroi,
Mesazhi që më sillje ti…
E di që tek unë do kthehesh,
Bashkë me zogjtë ,e diellin në agim .
S’ka si të ndodh ndryshe, .. këtë unë e di.!!
Dhe pemëve lulëzuar shëtitja , këtë mëngjes
Kurorë lulesh shumë ngjyrëshe…
Frymë thellë mora , krahërorit mbushur plot
Krahët hapa e fortë thira…
Erdhi pranvera…a më dëgjoni..!!
Shpresa Dhima@@
“”””””””””””””””””””””
FLE NË SYTË E TU
Nata e errët pus
Hëna humbur në qiell,
Një dritë paksa të mekur lëshon,
Nën të çarat e reve mbetur.
Më tundon kjo natë
Dhe yjet struktur, fshehur,
Veç një yll i vetëm ndrin
Ai je ti, që mua më bën dritë.
Ndjej trokitje hapash,
Pas tingullit shpejtoj,
Trokitja vjen e shtohet,
Në zemër më ritmon…
Nëse pak nga pak , fillon ndalon
Nëse papritur harresa të kaplon
Mendimet përcill ,mua kujtom…
Kush ty të deshi , më shumë se unë.
Sonte lermë të fle në sytë e tu,
Përhumbur në ëndërrime…
Të joshem ndër ledhatime
Që thellë ngacmojnë zemrën time.
Se shpirtit tim gjithmonë,
Zjarri ndizet, nuk shuhet,
Tek unë me timen dashuri,
Çdo gjë frymon – rritet – lulëzon.
Shpresa Dhima@@
9/4/2021.
